بررسی نقش میانجی گرانه خودتنظیمی هیجانی و مهارت های حل مساله اجتماعی در تبیین رابطه بین سبک های فرزندپروری ادراک شده و اضطراب امتحان دانشجویان فردوسی مشهد

هدف این پژوهش، بررسی نقش میانجی گرایانه خودتنظیمی هیجانی و مهارت های حل مساله اجتماعی در ارتباط بین سبک های فرزندپروری ادراک شده و اضطراب امتحان بین دانشجویان دانشگاه فردوسی بود. جامعه ی پژوهش در تحقیق حاضر، دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد بودند. نمونه ی گردآوری شده در بردارندهی 350 تن که شامل 150 دانشجوی آقا و 200 دانشجوی خانم بوده است. در این بررسی، چهار پرسشنامه ی سبک های فرزندپروری ادراک شده،خودتنظیمی هیجانی،مهارت های حل مساله اجتماعی و اضطراب امتحان به روش نمونه گیری سهمیه ای توسط دانشجویان تکمیل شد. برای تحلیل و کاوش داده ها از شیوه ی تحلیل مسیر و مدل معادلات ساختاری برای آزمون الگوی نخست استفاده شد. نتایج حاکی از این است که بین سبک فرزندپروری ادراک شده و اضطراب امتحان رابطه وجود دارد و خودتنظیمی هیجانی و مهارت های حل مسیله اجتماعی نقش میانجی را بر عهده دارند.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ادراک شده ، خودتنظیمی هیجانی ، مهارت های حل مساله اجتماعی ، اضطراب امتحان