بررسی شاخصهای مقاومتی بتن حاوی درصدهای مختلف Tio2 برای محیطهای دارای آب وهوای سردویخبندان

با پیشرفت تکنولوژی و تغییرات لحظه ای آن که در اواخر قرن بیستم رخ داد سبب تغییرات در روشهای تولید، طراحی، ساخت و نگهداری شد. توسعه و بکارگیری علم شیمی در بتن، این امکان را فراهم ساخت تا سازه های با عمر مفید بیشتر و مقاومتر ساخته شوند. بتن یکی از پر مصرف ترین مصالح ساختمانی در سطح جهان است که در شرایط مختلف جو6ی در ساختمان ها مورد استفاده قرار می گیرد، استفاده ی نامناسب از بتن در شرایط دمایی زیر صفر درجه باعث بروز تراکم نامناسب در بتن و در نهایت ترک خوردگی و تخریب سازه ها می شود. در گذشته عموما0 مبنای پذیرش بتن فقط مقاومت فشاری آن بوده، ولی امروزه با افزایش تخریب بتن های بکار رفته در شرایط آب و هوایی مختلف باعث شده است که دوام بتن های تولیدی را جدی بگیرند، همچنین مهندسین عمران سازه های بتنی را برای حداقل یک دوره ی 50 ساله طراحی میکنند، اما در بعضی موارد، به سبب تاثیر عوامل فیزیکی و شیمیایی بر آن ها، تنها پس از چند سال با خرابی مواجه می شوند.اهداف اصلی این تحقیق بررسی اثر چرخه های متوالی یخبندان و ذوب بر دوام بتن های خود تمیزشونده حاوی نانو دی اکسید تیتانیوم (Tio2 (می باشد. بدین منظور تعداد 40 نمونه بتنی حاوی درصدهای مختلف نانو دی اکسید تیتانیوم (Tio2 (شامل درصدهای 0 ، 2 ، 5,3 ، 5 درصد وزنی جایگزین بخشی از سیمان شدند تا بعد از هر دوره آزمایش چرخه های 0 ، 100 ، 150 ، 300 دوره یخبندان و ذوب، نتایج اندازه گیری و ثبت می گردید.از بین 40 نمونه ساخته شده تعداد 8 نمونه ی آن را در چرخه 0 یعنی سن 28 روزگی و بدون قرارگیری در شرایط یخبندان و ذوب م ورد آزمایش قرار دادیم و آن را نمونه های شاهد نام نهادیم. نمونه های شاهد شامل یکسری کامل از نمونه ها با درصدهای 0 ، 2 ، 5,3 ، 5درصد وزنی نانو Tio2 که جایگزین سیمان شده اند می باشد که از هر نوع درصد تعداد 2 نمونه مورد آزمایش قرار گرفت و نتایج ثبت گردید تا نتایج بقیه نمونه ها پس از گذراندن تعداد چرخه های مدنظر با نتایج نمونه های شاهد مقایسه گردد و میزان تغییرات و تاثیر چرخه های یخبندان و ذوب روی نمونه ها ثبت شوند.

کلیدواژه ها:

بتن خودتمیز شونده ، نانو دی اکسید تیتانیوم(Tio2 ) ، چرخه های یخبندان و ذوب