ازدواج با فرزندخوانده در حقوق ایران

فرزندخواندگی ازمسایل مهم در دنیای امروز میباشد؛ از این موضوع در قانون مدنی ایران نامی برده نشده است، امادرقانون حمایت از کودکان بدون سرپرست 1353 مسیله ی فرزندخواندگی مورد اشاره قرار گرفته است. یکی از مباحثمهم پیرامون فرزندخواندگی مسیله ازدواج با فرزند خوانده است که قانون مزبور نسبت به آن ساکت است اما در قانونحمایت از کودکان بی سرپرست وبدسرپرست مصوب 1392 ازدواج با فرزند خوانده در صورتی که به مصلحت طفلباشد جایزدانسته شده است. در این مقاله که به روش توصیفی تحلیلی گردآوری شده، پس از بیان مفهوم وتاریخچه یفرزندخواندگی به مسیلهی ازدواج فرزند پذیر با فرزند خوانده و تبیین ادله موافقان ومخالفان پرداخته شده و از بیننظرات متفاوتی که در خصوص ازدواج میان فرزند پذیر و فرزند خوانده مطرح شده با تاکید بر حمایت از فرزند خوانده،نظریه ی عدم جواز این ازدواج تقویت شده است.

کلیدواژه ها:

فرزندخوانده ، قانون مدنی ، کودکان بیسرپرست ، مصلحت طفل