تحلیلی بر نابرابری های کیفیت محله ای (مطالعه موردی محله عامری)

شهر،نگاهی نوین به زندگی جدید بشر و چشم انداز توسعه از ابعاد مختلف است،اما در عین حال تاکید بر ابعاد کمی رشد در بسیاری از کشورها رو به پیشرفت،منجر به دوقطبی شدن شهرها شده است.ازمهم ترین پیامدهای رشد شتابان شهرنشینی و توسعه ی فیزیکی شهرهای کشور در دهه های گذشته،پاشیدگی نظام توزیع مراکز خدماتی شهری بوده و زمینه ساز نابرابری کیفیت شده است.یکی از بررسی های مهم برای برنامه ریزان شهری شناخت سطح کیفیت زندگی در مقیاس محلات شهری و چگونگی نابرابری بین آنهاست.امروزه نابرابری های شاخص کیفیت مسکن،حمل ونقل و ارتباطات،وضع دسترسی به نیازهای روزمره،تسهیلات شهری،ایمنی و امنیت در سطح محله های اهواز،برنامه ریزان و مدیران شهری را براین داشته تا به توزیع عادلانه در سطح شهر توجه ویژه ای داشته باشند.نابرابری کیفیت محیط های محله ای (NEQ) گذرگاه مهمی است که از طریق آن نابرابریاجتماعی منجر به ایجاد تفاوت در سلامت می شود. ارزیابی NEQ که مرتبط با سطح شهرنشینی ( UL ) مسکن ساکنان و وضعیت های اجتماعیواقتصادی ( SES ) آنها میباشد از اهمیت زیادی برخوردار است . روشکاردراینمقاله،توصیفیتحلیلیاست .نخستمطالعاتاکتشافیبهصورتکتابخانه ای وبازدیدمقدماتی وپسازآن، مطالعه ی میدانی بااستفاده ازروش پرسشنامه ای انجام شده است . برای تعیین حجم نمونه ی موردمطالعه ازآزمون ها استفاده شده است براساس داده های بدست آمده می توان نتیجه گرفت که محله عامری شهر اهواز از لحاظ سطوح کیفیت زندگی بسیار متفا.وت هستند.شکاف و اختلاف در سطح کیفیت زندگی در ابعاد مختلف می باشد در واقع نتایج نشان داد که محله های بالا شهر از هر نظر دارای کیفیت مطلوبی هستند همچنین از لحاظ تامین نیازهای روزمره و سایر موراد دارای شاخص بالایی می باشند.

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی ، محله ، ابعاد عینی و ذهنی ، شهر اهواز ، نابرابری