مقایسه جذب زیستی فلز سنگین کادمیم از محلول آبی به وسیله دو جلبک قهوه ای سیستوسیرا اندیکا و فوکوس سراتوس

فلز کادمیم اثرات بدی بر روی اعصاب، کلیه و جنین دارد و همچنین با اثر سرطان زایی باعث مرگ می شود. جذب زیستی نسبت به روشهای دیگر حذف فلزات سنگین، مزایایی دارد که از جمله مهمترین آنها می توان به کارایی بالا برای حذف از محلول های رقیق، فراوانی حضور آنها در طبیعت و استفاده چند بارها از این جاذبها اشاره کرد. در این تحقیق توانایی زی توده خشک دو جلبک قهوهای سیستنوسیرا اندیکا و فوکوسی سراتوسی برای جذب فلز کادمیم مورد برسی قرار گرفت. جلبک سیستنوسیوا اندیکا از ساحل دریای عمان و فوکوس سراتوس از ساحل اقیانوس اطلس جمع آوری شده است. جلبکها ابتدا خشک شد، سپس سه بار با آب معمولی و پس از آن با آب مقطر بدون یون شستشو داده شد. آنگاه به قطعاتی با قطر 0/5 تا 1/0 میلی متر جداسازی شد. برای همه آزمایش ها از آب مقطر استفاده شد و به آن میزان مشخصی از کادمیم اضافه و آنگاه جلبک افزوده شد. بعد از تماسی جلبک و فلز، میزان فلز در محلول قبل و بعد از آزمایش به وسیله دستگاه جذب اتمی اندازه گیری شد. pH بهینه برای جذب فلز کادمیم، برابر 0/3 9/5 و 0/3 5/5 به ترتیب برای سیستتوستایرا و فوکوسی بود. بیشترین میزان جذب فلز در هر دو جلبک در pH اسیدی رخ داد. زمان به تعادل رسیدن جذب فلز به وسیله سیستتوس ایوا و فوکوسی به ترتیب 390 و 300 دقیقه بود. با استفاده ار معادله ایزوترم لانگمیر، مدل خطای ظرفیت جذب کادمیم به وسیله دو جلبک سیستانوسیرا و فوکوسی 58/66 و 95/56 میلی گرم بر گرم وزن خشک جلبک به دست آمد. گروههای عاملی دخیل در جذب فلز کادمیم در سطح دو جلبک شناسایی شدند. نتایج این تحقیق نشان می دهد جلبک قوکوسی کارایی بالاتری در مقایسه با سیستتوستایرا در جذب فلزکادمیم دارد.

کلیدواژه ها:

جذاب زیستی ، فلزات سنگین ، جلبک ، ایزوترم ، سینتیک