بررسی صدمات ناشی از وجود گاز کربنیک در شبکه آبرسانی مطالعه موردی شبکه آبرسانی شهر فاروج خراسان شمالی

در اکسیداسیون مواد آلی بوسیله باکتری ها در آبها باعث تولید گاز کربنیک یا همان دی اکسید کربن می شود. دی اکسید کربن در آب بیشتر بصورت ترکیبات کربناتی ، گازی شکل و مقدار بسیار جزیی به شکل اسید کربنیک وجود دارد. در آبهای زیرزمینی مقدار این گاز بعلت واکنشهای شیمیایی در هسته زمین و گذر آب از بستر سنگهایی با جنس های مختلف بیشتر است. گاز دی اکسید کربن در اثر حل شدن در آب به آن خاصیت خورندگی می دهد، ضمن اینکه خورندگی را نیز تشدید می کند. وجود گاز کربنیک در آبها به مقدار لازم نه تنها ضرری ندارد بلکه باعث برقرار شدن رابطه تعادلی می گردد، اما افزایش و کاهش این گاز باعث بروز مشکلاتی در شبکه آبرسانی خواهد شد. کیفیت آب به جز موارد خاص در طولانی مدت بر روی شبکه آبرسانی تاثیر گذاشته و سبب بروز نارضایتی مشترکین مصرف کننده می گردد.معمولا قسمتی از تاسیسات آبرسانی از جنس فلز ( فولاد، چدن و گالوانیزه) هستند. این قسمت بدلیل خاصیت خورندگی آب به مرور از داخل دچار فرسودگی می شوند . حال اگر این تاسیسات بدون عایق کاری در زمین دفن شوند، سرعت فرسودگی تاسیسات شدت خواهد یافت. علاوه بر موارد مذکور رسوبات ته نشین شده در لوله ها و تاسیسات آبرسانی دو مشکل عدیده را بوجود می آورند، اول اینکه سبب انسداد مسیر های جریان و کاهش عملکرد شیرآلات و دوم تشدید خوردگی به دلیل اختلاف میزان اکسیژن در محل رسوبات و تشکیل پیل اختلاف دمشی می شود.این مقاله پس از محاسبه و تعیین میزان گاز کربنیک در شبکه آبرسانی، مقدار مناسب آنرا تعیین می نماید. مقادیر بالاتر و حتی پایینتر سبب بروز مشکلاتی خواهد شد که به تفصیل مورد بررسی قرار گرفته و شرایط موجود نقد می شوند.

کلیدواژه ها:

مواد آلی ، دی اکسید کربن ، شبکه آبرسانی ، میزان گاز کربنیک ، آب های زیرزمینی ، آبهای سطحی