پیشگیری از زنگ گلرنگ به منظور توسعه تغییر الگوی کشت در منطقه زرقان

گلرنگ با نام علمی Carthamus tinctorius گیاهی است که با داشتن ریشه عمیق و توسعه یافته به خشکی مقاوم است و در سالهای اخیر به دلیل خشکسالی به عنوان یک محصول در تغییر الگوی کشت و در تناوب با محصولاتی مثل گندم و جو مورد توجه کشاورزان قرار گرفته است. با این وجود، به دلیل عدم تامین بذر گواهی شده، کشاورزان اغلب اقدام به مصرف بذور خود مصرفی و ضدعفونی نشده می کنند که این عمل به ویژه در سالهای اخیر موجب شیوع بیماری زنگ گلرنگ با عامل قارچی Puccinia carthami در برگ های این گیاه کم توقع شده است. عامل بیماری از طریق خاک، بقایای گیاهی و دانه انتقال می یابد و در بوته های کوچک موجب خشک شدن و مرگ بوته می گردد. در حرارات های زیاد این قارچ تولید دو نوع تلیوسپور می کند که به سرعت تندش می یابد و بیماری تشدید می کند. اگر بیماری به اندام های فوقانی حمله کند، سطح فتوسنتزی به دلیل ایجاد سورها روی برگ کاهش یافته و کمیت محصوصل به شدت کاهش می یابد.بهترین راه کنترل بیماری استفاده از ارقام مقاوم، کشت بذور سالم و غیر آلوده، ضدعفونی بذور با قارچ کش و همچنین سوزاندن بقایای آلوده و تناوب زراعی است.با توجه به برنامه توسعه کشت گلرنگ در منطقه و تغییر الگوی کشت، اجرای برنامه مدیریت تلفیقی باید مورد توجه کارشناسان، کشاورزان و مروجین بخش کشاورزی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

زنگ گلرنگ ، ضدعفونی بذر ، تغییر الگوی کشت