کارایی فرآیند نانوذرات آهن صفر ظرفیتی در حضور هیدروژن پراکسیددر جهت حذف رنگ راکتیو قرمز198
محل انتشار: دومین همایش ملی علوم و فناوری های نوین ایران
سال انتشار: 1395
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 369
فایل این مقاله در 6 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
PFCONF02_077
تاریخ نمایه سازی: 7 اردیبهشت 1396
چکیده مقاله:
در طی سالهای اخیر، رنگهای راکتیو، به دلیل کارایی ویژه به طور گسترده در صنایع نساجی مورد استفاده قرارگرفته اند؛ اما تخلیه پسابهای حاوی چنین رنگهایی به منابع آبی، به دلیل ویژگیهای سرطانزایی، جهشزایی، ماهیت سمی و ایجاد رنگ در آب، می - تواند آثار زیانباری بر محیط طبیعی بر جای گذارد. مطالعه حاضر، با هدف بررسی کارایی فرآیند نانوذرات آهن صفر در حضور هیدروژن پراکسید در جهت حذف رنگ راکتیو قرمز 198 از محلولهای آبی انجام پذیرفت. این مطالعه در مقیاس آزمایشگاهی انجام شد. در این مطالعه ابتدا نانوذرات آهن با استفاده از سدیم بوروهیدرید به عنوان کاهنده اصلی فریک آهن، تهیه گردید و سپس کارایی هیدروژن پراکسید و هیدروژن پراکسید-نانوذرات آهن صفر ظرفیتی در حذف رنگ راکتیو قرمز 198 بررسی شد. هم چنین اثرpH محلول، غلظت رنگ، هیدروژن پراکسید، مقدار نانوذرات آهن صفر ظرفیتی و زمان تماس در کارایی عمل رنگزدایی مورد بررسی قرارگرفت. نتایج آزمایشات نشان داد که فرآیند ترکیبی نانوذرات آهن صفر ظرفیتی هیدروژن پراکسید، نسبت به هیدروژن پراکسید تنها، از قدرت رنگبری بالایی برخوردار است. در PH=4 زمان تماس 40 دقیقه، هیدروژن پراکسید 200 میلی مول، غلظت رنگ 75 میلی گرم در لیتر و مقدار نانوذرات آهن صفر ظرفیتی 2 گرم، حذف رنگ در حدود 91 درصد بوده است . با توجه به نتایج آزمایش ها، استفاده از هیدروژن پراکسید-نانوذرات آهن صفر ظرفیتی کارایی مناسبی در حذف رنگ راکتیو قرمز 198 از گروه رنگهای آزو، دارد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سمیه خمرنیا
عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور
سیروس شجاعی
دانشجوی کارشناسی ارشد، شیمی کاربردی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، ایران
سعید شجاعی
دانشجوی دکتری، بیابانزدایی، دانشگاه یزد
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :