بررسی آموزه های ادب پندار برای کودکان در شعر کلاسیک فارسی

ادبیات تعلیمی یکی از مهمترین انواع ادبی است که در فرهنگ و ادبیات هر کشوری یافت می شود و سعی در پرورش قوای روحی و صفات نیک اخلاقی انسان ها دارد.این نوع ادبی در بسیاری از آثار شاعران ایرانی وجود دارد. این مقاله درصدد آن است که آموزه های ادب پندار موجود در شعر کلاسیک فارسی برای کودکان را بیان کند. ادبیات تعلیمی دارای کارکردهای متنوعی است و آن را میتوان در گونههای مختلف، از جمله در ادبیات کودک و نوجوان نیز دسته بندی کرد. آموزه ها هم میتواند به صورت مستقیم بیان شده باشد و هم بصورت غیرمستقیم و در درون مایهی حکایات و داستانها آورده شده باشد

کلیدواژه ها:

ادب پندار ، تعلیمی ، اخلاقی ، کودکان ، شعر کلاسیک فارسی