ابلیس در اندیشه عرفانی ابوسعید ابوالخیر، خواجه عبدالله انصاری و عین القضات همدانی
محل انتشار: کنگره بین المللی زبان و ادبیات
سال انتشار: 1395
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 1,305
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
LPMCONF01_0102
تاریخ نمایه سازی: 7 اردیبهشت 1396
چکیده مقاله:
عرفا اگرچه در مسیر سیر و سلوک خود در چیرگی بر هواهای نفسانی و شناخت وسوسه ها و دسایس شیطانی پیشگام بوده اند،اما درباره موجودیت ابلیس و نقش او در نظام آفرینش، دیدگاه هایی مطرح کرده اند که با آنچه در اقوال متشرعین آمده وباور عوام الناس بوده، در تقابل است. عرفا به ویژه پیروان و منتسبین به مکتب خراسان 1 که در بی پروایی و خرق عادات و دریدن جامه های مرسوم دین باوران، پیشینه طویلی دارند، نافرمانی ابلیس را ماموریت ویژه او برای تمییز حق و باطل در عالممی دانند و تا مرز تقدیس ابلیس پیش رفته اند. این اندیشه که گاه نیز به تکفیر و اعدام عارفانی همچون حلاج 2 و عین القضاتمنجر شده است، در آرای بسیاری از عرفا طرفدارانی دارد. این نوشتار با جستاری در آثار ابوسعید ابوالخیر، خواجه عبدالله انصاری و عین القضات همدانی، به تطبیق دیدگاه این سه عارف بزرگ ایرانی درباره ابلیس می پردازد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مرضیه زایری ایرانی
دانشجوی دکتری تصوف و عرفان اسلامی
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :