تلفیق سنت ومدرنیته در طراحی معماری بناهای پهلوی دوم

از اواخر دوره ی قاجار و همزمان با شروع دوره ی پهلوی معماری ایران دچار هرج ومرج وآشفتگی شد. معماری ایراننیز مقابل تاثیرات این تحولات که وابسته به تغییر نگرش دراروپا بود، قرار گرفته است.دراین دوران ما شاهد احداث همزمانبناهایی هستیم که هر کدام بیانگر یکی از مکاتب فکری دوران مشخص از تاریخ ایران هستند و بخشی از آن ورود مدرنیتهبه ایران را شامل می شود.با آمدن مدرنیته در ایران تحولاتی درالگوهای فرهنگی رفتاری ایجاد شد که بدون شک فاصله گرفتناز معماری سنتی رابدنبال داشت.مدرنیته به سطح اجتماعی مردم وارد نشد, بلکه به سطح اشراف ودربار نفوذ داشته وتفاوت این تغییراترادربناهای دوره پهلوی دوم می توان به وضوح مشاهده کرد. دراین مقاله با توجه به مطالعات تغییرات وتحولات درمعماریپهلوی دوم, به بررسی چگونگی تلفیق سنت ومدرنیته در بنا های پهلوی دوم تا اول جمهوری اسلامی پرداخته شد وچگونگی این تلفیق در بناهای پهلوی دوم مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. جامعه نمونه بررسی بناهای یادمان موجود دراین دوره می باشد. روش تحقیق در این مقاله به صورت مطالعات کتابخانه ای وتحقیقی توصیفی صورت گرفته است.در دوره پهلوی دوم با ورود مصالح جدید ساختمان سازی در ایران, امکانات ویژه ای را در زمینه احداث بناها در اختیارمعماران قرارداده شد که با ورود سبک بین الملل و هم زمان با احداث مدرسه با هاوس و کارهای لوکوربوزیهولویدرایتکهماحصل آن صورت ایرانی معماری مدرن شد, باعنوان معماری شبه مدرنیستی نام گذاری گردید. در دوران پهلوی دوم بنا هابا تزیینات وابسته به معماری سنتی ایرانی و با روشی مدرن شکل گرفته است.

کلیدواژه ها:

طراحی معماری ، سنت ، مدرنیته ، بناهای پهلوی دوم ، تلفیق سنت و مدرنیته