بررسی وضعیت شنوائی کودکان مبتلا به مننژیت بستری در بیمارستانهای شهر همدان بین سالهای 1385-1375

مقدمه و هدف: مننژیت باکتریال شایعترین علت کم شنوائی حسی عصبی اکتسابی بعد از دوران نوزادی است. شیوع کم شنوائیبعد از مننژیت بین 6 تا 37 درصد است. هدف از این مطالعه تعیین فراوانی کم شنوایی و کری ناشی از بیماری مننژیت در کودکانبستری در بیمارستانهای شهر همدان در فاصله سالهای 1385-1375 بود و استنتاج این نظریه که تشخیص سریع کم شنوایی بدنبال مننژیت و درمان سریع آن چقدر در زندگی آینده کودک تأثیر گذار است. روش کار: در این مطالعه توصیفی مقطعی و گذشته نگر در طول مدت ده سال در مجموع 65 کودک مبتلا به مننژیت باکتریال که در بیمارستانهای شهر ه مدان بستری شده بودند با انجام تست شنوائی سنجی .P.T.A مورد بررسی قرار گرفتند. آنالیز آماری نتایج با تست های توصیفی و بهره گیری از نرم افزار SPSS صورت گرفت. نتایج: فراوانی کاهش شنوائی دربیماران مبتلا به منن ژیت 53/8% بود که از لحاظ آماری تفاوت آشکاری از جن به سن و جنس بین آنان وجود نداشت . کاهش شنوائی در تمام موارد از نوع حسی عصبی بود که 82/8% دوطرفه و 17/2% یکطرفه بود. 76/1% از موارد کم شنوائی در فرکانسهای 4000-6000-8000 هرتز بودند و در 74/6% موارد کم شنوائی آستانه شنوائی بین 20 تا 50 دسی بل دیده شد. نتیجه نهایی: آنالیز داده ها نشان داد که مننژیت باعث کم شنوائی حسی عصبی دو طرفه میشود که اکثر ا به میزان 20 تا 50دسی بل و در فرکانسهای بالا می باشد . بر اساس نتایج این مطالعه انجام تست های شنوائی در تمامی بیماران مبتلا به مننژیتپیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

کری ، کم شنوایی ، مننژیت