ارزیابی نتایج درمان های ارتودنسی متحرک انجام شده توسط دانشجویان دندانپزشکی همدان در سال تحصیلی 1384-1383

مقدمه و هدف : مقیاس ارزیابی جفتی (Peer Assessment Rating (PAR به عنوان یک شاخص جهت ارزیابی آنومالی های اکلوزالیکه دریک مال اکلوژن یافت می شود به کار می رود . هر نمره میزان انحراف از اکلوژن نرمال را نشان می دهد. تفاوت بین نمراتقبل و بعد از درمان ، درجه بهبودی و نهایتًا موفقیت درمان را نشان میدهد. هدف از این مطالعه ارزیابی نتایج درمانهای ارتودنسیمتحرک انجام شده توسط دانشجویان دندانپزشکی عمومی در دانشکده دندانپزشکی همدان براساس شاخص PAR می باشد. روش کار : این مطالعه تحلیلی از نوع قبل و بعد بوده و درآن کست های دندانی ٧٠ بیمار ار تودنسی ( ٢٢ پسر و ٤٨ دختر ) قبل وبعد از درمان براساس شاخص PAR مورد بررسی قرار گرفت ند. اجزاء مورد بررسی شامل: سگمنت قدامی- فکین ، سگمنت خلفی راست و چپ فکین، اورجت، اوربایت، میدلاین و اکلوژن باکال راست و چپ بود. براساس معیار Weighted PAR ضرایبی بر نمرهخام هر کدام از اجزاء اعمال گردید. در نها یت مجموع نمرات بدست آمده قبل و بعد از درمان با استفاده از آزمون ناپارامتری ویلکاکسون مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج : نتایج نشان داد که تفاوت در متغیرهای سگمنت قدامی بالا، میدلاین، اکلوژن باکال سمت چپ، قبل وبعد از درمان معنی دار نبود (P>0/05). درحالی که متغیرهای سگمنت قدامی فک پایین (P=0/039)، اورجت (P=0/001)، اوربایت (P=0/004) و اکلوژن باکال سمت راست (P=0/037)، قبل وبعد ازدرمان تفاوت معنی داری را نشان دادند . همچنین میانگین معیار PAR تفاوت معنی داری رابین کست های قبل از درمان (0/94±18/2) و بعد از درمان (0/68±10/8) نشان داد (P=0/001). نتیجه نهائی : براساس نتایج این مطالعه 38/6 درصد از بیماران مورد مطالعه درجه «بدون تغییر یا بدتر»، 57/1 درصد درجه «بهبودی» و 4/3 درصد از آنها درجه «بهبودی کامل» داشتند.و اکلوژن

کلیدواژه ها:

ارتودنسی ، دستگاههای متحرک ، مقیاس ارزیابی جفتی