بررسی تجربی تاثیر پرداخت سطح بر استحکام اتصالات چسبی آلومینیوم ها

در این مقاله، فرآیندهای پرداخت سطح شامل شات بلاست و سندبلاست مطالعه شده و تاثیر زبری سطح حاصل از این عملیات بر استحکام اتصالات چسبی تک لبه آلومینیوم ها بررسی شده است. به منظور مطالعه تجربی، قطعات در ابعاد استاندارد و از ورق های آلیاژ آلومینیوم 2024-T3 بهضخامت ۲ میلیمتر بریده شده و فرآیند شات بلاست در سه مدت زمان متفاوت و فرآیند سندبلاست در سه فشار مختلف بر روی قطعات انجام شدهاست. به منظور اتصال و ساخت نمونه ها از چسب نرم دو جزئی آرالدیت ۲۱۰۲ استفاده شده و قطعات آلومینیومی دو به دو و به صورت تک لبه به هم متصل گردیده اند. با انجام آزمایش های تجربی تاثیر پارامترهای فرآیندهای شات بلاست و سندبلاست بر زبری سطح و استحکام نهایی نمونه ها بررسی شده است. از آزمون زبری سنجی برای تعیین و مقایسه مقادیر زبری سطح استفاده شده است. به منظور تعیین استحکام اتصالات و تغییراتآن ها از آزمون کشش بر مبنای استاندارد مربوطه استفاده شده و نتایج به صورت مقایسه ای ارائه گردیده است. نتایج مربوط به زبری سنجی سطوحنشان می دهد که با افزایش مدت زمان شات بلاست و افزایش فشار سندبلاست، زبری سطح افزایش می یابد. در محدوده ی پارامترهای معین شده برای این دو روش، زبری سطح قطعات سندبلاست شده بیشتر از زبری سطح قطعات شات بلاست شده می باشد. همچنین نتایج استحکامی نشان می دهند که با افزایش زبری سطح، استحکام نمونه ها افزایش یافته است و استحکام نمونه های سندبلاست شده بیشتر از نمونه های شات بلاست شده می باشد. بیشترین استحکام نهایی به دست آمده مربوط به نمونه سندبلاست شده در فشار ۳ بار و برابر ۲۲۲ مگاپاسکال می باشد

کلیدواژه ها:

پرداخت سطح ، شات بلاست ، سندبلاست ، استحکام اتصالات