بررسی آزمایشگاهی کاهش ارتفاع موج بر روی لایه لجنی

رسوبات چسبنده از ذرات بسیار ریز که عموماً در محدوده سیلت (کوچکتر از 70 میکرومتر) تا رس (کوچکتر از 4 میکرومتر) می باشند، تشکیل یافتهاند. در بین ذرات این رسوبات نیروهای الکترو-شیمیایی حاکم هستند. این نیروها معمولاً در قیاس با نیروهای ثقلی از مقادیر بالاتری برخوردار بوده و خصیصه پردازی رسوبات را تحت تأثیر فراوان قرار م یدهند. اما لجن عمدتاً از ذرات کوچکتر از حدود 20 میکرومتر تشکیل یافته که نسبت به ذرات بزرگتر چسبندهتر می باشد. اندازه نیروهای بین ذرات تابعی است از بافت کانی شناختی آنها و خصوصیات شیمیایی آب، به خصوص میزان شوری آن. لذا سیلتهای بزرگ در آب شیرین رفتاری شبیه ماسه های ریز غیر چسبنده دارند ولی در محیط اقیانوس ممکن است چسبنده شوند. بر این اساس ذرات رس معمولاً از رودخانه ها به دریا بصورت معلق جابجا می شوند، و می توانند در اثر پدیده لخته شدن به فرم ذرات بزرگتری در آیند. با عبور امواج سطحی از روی بستر تشکیل یافته از ریزدان ههای لجنی، موجی نیز در فصل مشترک لایه آب و لجن ایجاد می شود. به عبارت دیگر انرژی امواج از طریق اندرکنش با بستر به درون لایه لجنی انتقال می یابد و ضخامتی از قسمتهای فوقانی لایه را به حالت سیال درآورده و به نوسان وا می دارد. نوسان مذکور به دو پدیده مهم منجر میشود؛ کاهش انرژی موج در طول نیمرخ موج و انتقال جرم در لایه لجنی. نمونه های فراوانی از سواحل لجنی که معمولاً در نزدیکی رودخانه های بزرگ قرار دارند، وجود دارد. از جمله این مناطق دریای آریاکه در ژاپن، خلیج سانفرانسیسکو، سواحل لویزیانای غربی، سواحل غربی شبه جزیره مالزی و سواحل شمالی چین می باشد. شکل 1 نواحی دارای رسوبات چسبنده در خلیج فارس را نشان می دهد.