بررسی کاربرد بنتونیت در جلوگیری از ریزگردها و گسترش بیابان زایی در خاک هایی با بافت لومی شنی

بیابان زایی در مناطق خشک، نیمه خشک و خشک نیمه مرطوب تحت تاثیر تغیرات اقلیمی و فعالیت های انسانی است. یکی از مهمترین بحران های زیست محیطی در مناطق خشک و نیمه خشک پدیده مخرب بیابان زایی و فرسایش بادی می باشد که وقوع طوفان های گرد و غبار و حرکت ریزگردها از پیامدهای آن محسوب می شود. در این پژوهش برای جلوگیری از ریزگردها وگسترش بیابان زایی از رس بنتونیت استفاده گردید. کانی های موجود در بنتونیت شامل ایلایت، کواتز، کلسیت، دولومیت و آلبیت می باشد. مطالعات فرسایش خاک از منطقه سجزی در شرایط آزمایشگاهی و عملیات میدانی صورت پذیرفت که با استفاده از غلظت های مختلف صفرو 1و 2 گرم در لیتر بنتونیت 38 میکرون به صورت سوسپانسیون بر روی خاک پاشش گردید و با دستگاه تونل باد با سرعت های باد 10 و 17 متر بر ثانیه در شرایط آزمایشگاهی تحت آزمون قرار گرفت. در نهایت در مطالعات آزمایشگاهی مشاهده شد که در غلظت 2 گرم در لیتر بنتونیت 38 میکرون ، به میزان 99/54 درصد کاهش فرسایش صورت گرفته است و در مطالعات میدانی با غلظت 4 گرم در لیتر بنتونیت 38 میکرون ، به میزان 99 درصد کاهش فرسایش مشاهده گردید. از نتایج دیگر به دست آمده در مطالعات میدانی افزایش عمق سله پس از بارش باران بوده است.

کلیدواژه ها:

بنتونیت ، تونل باد ، ریزگرد ، فرسایش خاک ، مناطق خشک