ویژگی های زبانی کلیله و دمنه

در مقاله پیش رو، ویژگی های زبانی کلیله و دمنه بررسی شده است. در کتاب کلیله و دمنه، ویژگی های نثر کهن فارسی مانند آوردن ارکان فرعی پس از فعل، به کار بردن واژه های کهن فارسی با تلفظ اصلی، و آوردن واژه های فارسی با معنای کهن و نامأنوس دیده می شود؛ با وجود این، ویژگی هایی مانند اطناب، استفاده از فعل های مجازی برای جلوگیری از تکرار فعل و... در کنار بسامد بالای واژه ها و عبارات عربی، نثر این کتاب را تا حد زیادی از نثر کهن فارسی دور کرده است. نثر این کتاب در همه ی بخش ها کاملاً یکدست نیست و در برخی از باب ها، مانند برخی از قسمت های باب هفتم، ویژگی نثر کهن فارسی بارزتر است. توجه هم زمان نویسنده به لفظ و معنا، زیبایی های ادبی، روایت پردازی هنرمندانه، توجه به مضامین ژرف اخلاقی و تربیتی، و نیز آفرینش شخصیت های داستانی انسان نما، کلیله و دمنه را به یکی از متون برجسته فارسی تبدیل کرده است

کلیدواژه ها:

کلیله و دمنه ، سبک شناسی ، سبک ، ویژگی های زبانی ، نصرالله منشی