بهینه سازی فرایند انعقاد و لخته سازی در تصفیه پساب حاصل از سیستم تبرید در واحدهای تولید فولاد

صنعت فولاد یکی از مهمترین صنایع مصرف‎کننده آب و تولید کننده پساب می باشد. با توجه ‎به حجم بالای پساب تولیدی و تخلیه آن به محیط، تصفیه پساب و زدودن آلایند ها تا حد مجاز از اهمیت ویژ ای برخوردار است. انعقاد و لخته سازی به عنوان یکی از روشهای تصفیه فیزیکوشیمیایی می تواند به منظور حذف آلاینده های معلق و کلوئیدی از پساب صنعتی کارخانجات مختلف روش مناسبی تلقی گردد. در این روش از مواد منعقد کننده (ترکیبات فلزات آهن و آلومینیوم) و کمک منعقد کننده (کربنات سدیم، آهک هیدراته، گاز کلر و پلی الکترولیتها) برای حذف مواد کلوئیدی آب و فاضلاب اسبفاده می گردد. کمک منعقد کننده ها با ایجاد پلی بین ذرات ریز لخته ی حاصل از اثر منعقد کننده ها، لخته های درشت و سنگین تر به وجود آورده، عمل ته نشینی را سرعت می بخشند. همچنین محدوده pH بهینه را گسترش داده و مقدار مصرف ماده منعقد کننده را کاهش کارائی انعقاد و لخته سازی به عوامل مختلفی از جمله زمان، ﻏﻠﻈﺖ ﻣﺎده ﻣﻨﻌﻘﺪ ﻛﻨﻨﺪه، pH، دما، دور هم زدن و ﻏﻠﻈﺖ ﻛﻠﻮﻳﻴﺪﻫﺎ بستگی دارد. در این بررسی، استفاده از روش لخته سازی و انعقاد برای حذف ذرات کلوئیدی از آب خنک کننده کارخانه فولاد میانه حاوی ذرات فلزی حدا شده از لوله ها مورد مطالعه قرار گرفته است. نتایج حاصل نشان داد مقدار بهینه درصد ماده منعقدکننده، به ازای هر 100 سی سی نمونه پساب، با راندمان بالای انعقاد و لخته سازی در مقادیرg 0.1 ماده منعقد کننده و g 0.01 ماده کمک منعقد کننده حاصل می گردد. در این حالت دو فاز به خوبی از هم جدا شده ، فاز لجن چسبنده نبوده و تراکم بالایی دارد. مهمتر از همه، این نمونه پایداری خوبی داشته و با هم زدن نیز پس از چند ثانیه دو فاز مجددا از هم جدا می-شوند.

کلیدواژه ها:

منعقدکننده ، پلی الکترولیت ، پساب صنعتی ، انعقاد و لخته-سازی