بررسی و تحلیل خیابان بزرگمهر اصفهان با استفاده از مدل SWOT در جهت طراحی راه کارهای استراتژیک توسعه پایدار بافت میانی شهری

با افزایش شهر نشینی و سرعت بالای تغییرات در بافت های شهری، طراحی راه کارهای توسعه پایدار شهری دارای اهمیت می باشد. در این پژوهش سعی بر آن شده است که با استفاده از مدل SWOT نقاط قوت، ضعف فرصت ها و تهدیدهای پیش روی توسعه بافت های میانی شهر اصفهان با مطالعه موردی خیابان بزرگمهر مورد بررسی قرار گیرد. این پژوهش دارای ماهیت «نظری-کاربردی » می باشد. لذا پس از بررسی نظری موضوع با انتخاب خیابان بزرگمهر به عنوان یکی از بافت های میانی اصفهان از ابزار پرسش نامه باز استفاده شده است. حجم نمونه پاسخ گویان یکصد نفر انتخاب گردید. در بررسی های میدانی از ابزار پرسش نامه استفاده شده که دارای چهار بخش و در مجموع 43 گویه 13 گویه نقاط قوت 11 گویه نقاط ضعف 10 گویه فرصت و 9 گویه تهدید می باشد. شناسایی و تعیین نقاط قوت ضعف، فرصت و تهدیدهای مورد مطالعه، طی دو مرحله مطالعه میدانی صورت گرفته است. در مرحله اول از طریق پرسش نامه با افراد محله و مصاحبه با کارشناسان خبره و اساتید در زمینه مورد نظر، از نظر نقاط چهارگانه شناسایی و تعیین گردید. در مرحله دوم، داده های پرسش نامه ها جمع آوری، تلفیق و جمع بندی گردید و به کمک مدل SWOT به بررسی و تحلیل داده ها مبادرت گردیده است در نهایت به تدوین راهبردهای WO ،ST ،SOوWT جهت عملیاتی کردن برنامه های به سازی و نوسازی در محله پرداخته شده و استراتژی های مناسب تدوین و ارائه گردید. نتایج این پژوهش نشان می دهد که موقعیت اقتصادی منطقه، نزدیکی به مرکز شهر و بازار ها، نزدیک بودن منطقه به زاینده رود، نزدیکی به آثار و ابنیه تاریخی و محور اصلی اتصال شمال به جنوب شهر از مهم ترین نقاط قوت منطقه مورد مطالعه می باشد. تردد بیش از اندازه وسائل نقلیه، آلودگی هوا و صوتی منطقه، کم عرض بودن معابر و عدم وجود زیرساخت های لازم در مقابل افزایش جمعیت منطقه از مهم ترین نقاط ضعف می باشد. بنابراین با اتخاذ یک استراتژی تهاجمی و با افزایش همکاری و جذب سرمایه های بخش خصوصی و نیز اهالی منطقه می توان به توسعه پایدار در جهت تغیر ماهیت مدرن به سمت پست مدرن قدم برداشت

کلیدواژه ها:

بافت میانی شهری ، توسعه پایدار ، مدلSWOT خیابان بزرگمهر ، اصفهان