اثربخشی آموزش مبتنی بر رویکردوجودگرایی به شیوه گروهی برعلایم سندرم پیش ازقاعدگی

پژوهش حاضربا هدف بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر رویکردوجودگرایی به شیوه گروهی برعلایم سندرم پیش ازقاعدگی صورت گرفته است. بدین منظوردریک پژوهش نیمه آزمایشی باپیش آزمون پس -آزمون وگروه کنترل تعداد 04 زن مراجعه کننده به بخش مامایی وزنان درمانگاه کسری که تشخیص سندرم پیش ازقاعدگی برایشان داده شده بودبه روش نمونه گیری دردسترس وبا تمایل شخصی انتخاب وبه صورتتصادفی دردوگروه آزمایش وکنترل قرارگرفتند. برای گروه آزمایش 10 جلسهی 2 ساعته آموزش گروهی مبتنی بررویکرد وجودگرایی برگزار شد و گروه گواه هیچگونه آموزشی دریافت نکرد. قبل از شروع جلسات و پس از پایان جلسات پرسشنامه غربالگری علایم پیش ازقاعدگی درهمه ی آزمودنی ها مورد آزمون قرار گرفت. داده های پژوهش به کمک نرم افزارآماری SPSS بااستفاده ازشاخص های آمارتوصیفی،آزمون تحلیل کوواریانس و MANCOVA موردتجزیه وتحلیل قرارگرفت. نتایج به دست آمده از مقایسه علائم قبل از قاعدگی در دو گروه) با کنترل اثر پیشآزمون (حاکی از این بود، که جلسات آموزش مبتنی بر رویکرد وجودگرایی به شیوه گروهی تاثیری معنادار برنمره کلی حاصل از اجرای پرسشنامههای غربالگری علائم قبل از قاعدگی P=0/001 داشته است.مقایسه ی نمرات مربوط به خرده آزمون ها نشان میدهد این دوره تاثیر معناداری بر علائم جسمی، خلقی و رفتاری سندرم قبل از قائدگی در زنان مراجعه کننده نداشته P=0/104 اما در متغییر تاثیر علائم بر زندگی شاهد تاثیر معنادار آموزش مبتنی بروجودگرایی به شیوه گروهی بر زندگی زنان مبتلا به سندرم پیش از قاعدگی بوده ایم P=0/000

کلیدواژه ها:

رویکرد وجودگرایی ، سندرم پیش ازقاعدگی ، آموزش گروهی