مطالعه تغییرات اندازه گلومرول های کلیوی و درصد تلفات بچه آزادماهیان دریای خزر Samo trutta caspius Kessler -1877 در اوزان و شوری های مختلف آب

سال انتشار: 1384
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 1,279

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICMST06_217

تاریخ نمایه سازی: 18 دی 1384

چکیده مقاله:

در مطالعه حاضر به بررسی تغییرات اندازه گلومرول های کلیوی و درصد تلفات بچه آزاد ماهیان دریای خزر Salmo trutta caspius Kessler – 1877 در اوزان و شوری های مختلف آب، با هدف تعیین وزن و شوری مناسب رهاسازی آنها پرداخته شده و شاخص های استفاده شده در آن تغییر اندازه گلومرول های کلیوی و درصد تلفات بچه آزاد ماهیان دریای خزر بوده است. در این راستا بچه ماهیان با اوزان 2، 5، 10، 15و 20 گرم به طور مستقیم به شوری های 0، 4، 8، 5/12 گرم در لیتر نتقل و به مدت 120 ساعت دراین شرایط نگهداری شدند. نتایج حاصل از بررسی های بافت شناسی کلیه نشان داد که اندازه گلومرول های کلیوی با افزایش وزن افزایش و با افزایش شوری کاهش می یابد. افزایش اندازه گلومرول های کلیوی با افزایش وزن، نشان دهنده تکامل یافتن اندام های تنظیم کننده فشار اسمزی و در نتیجه افزایش کارآیی سیستم تنظیم فشار اسزی است. همچنین کاهش اندازه گلومرول های کلیوی با افزایش شوری، در راستای کاهش هدر رفتن آب بدن از طریق ادرار و جلوگیری از دهیدراسیون بافت های بدن در محیط آب شور ی باشد. نتایج حاصل از ثبت درصد تلفات تا 120ساعت مشخص نمود که بچه آزاد ماهیان دریای خزر در اوزان 2 تا 20 گرم در برابر شوری های0 تا 5/12 گرم در لیتر تلفاتی نشان ندادند که این موضوع حاکی از سازش پذیری قابل توجه آنها با تغییرات شرایط محیطی است. با توجه به روند تغییرات بافتی و درصد تلفات در مطالعه حاضر، از دیدگاه نحوه تنظیم فشار اسمزی و در راستای کاهش بعد مسافت میان محل رهاسازی تا دریا، به نظر می رسد وزن 10 گرم و شوری های آب 8 تا 5/12 گرم در بیتر (طابق با شوری آب مصب رودخانه تا دریا) شرایط مناسب رهاسازی بچه آزاد ماهیان دریای خزر باشد.

نویسندگان

بابک عطائی مهر

دانشجوی دکترای شیلات، گروه شیلات ومحیط زیست، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران

باقر مجازی امیری

دانشیار گروه شیلات و محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران

حسین عبدالحی

مربی پژوهشی وزارت جهاد کشاورزی، سازمان شیلات ایران

علیرضا میرواقفی

مربی گروه شیلات و محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران