تبیین آموزش فلسفی کودکان با رویکرد تئوری لیپمن

دردو دهه اخیر، بعد از ورود مباحث اموزش فلسفی کودکان به عرصه مطالعات و پژوهش های اهل نظر در ایران، به ویژه با استقبالی که از رویکرد(philosophy for Children) به عمل آمد، در این بین جای خالی بررسی نظرات لیپمن (بانی این نوع از آموزش درنیم قرن اخیر )، در مقایسه با نظام تعلیم و تربیت اسلامی، ما را برانگیخت تا با تاملی در آموزه های وحیانی، جایگاه آموزش تفکر خلاق وانتقادی درتعلیم و تعلم اسلامی را بازشناسی کنیم. از نظر لیپمن هدف عمده برنامه آموزش فلسفه به کودکان این است که به آنان بیاموزند چگونه برای خود فکر کنند. وی با در نظر گرفتن خصایص تفکر فلسفی، محورهای اصلی آموختن فلسفه به کودکان را برای خود مشخص ساخت. در نتیجه اگر کودکان بیاموزند که به بررسی سازگاری افکار بپردازند، تناظر آنها را با شواهد جست و جو کنند، مفروضات آنها را بکاوند، در پی جایگزین ساختن مفروضات بدیل و سنجیدن تأثیر آنها باشند و ربط آنها را با فعالیت های روزمره بررسی کنند، می توان گفت، تفکر فلسفی را هر چند در سطوح آموخته اند.

کلیدواژه ها:

تعلیم و تربیت فلسفی ، کودکان ، تئوری لیمپن