بررسی خصوصیات بذری گیاه لوبیا تحت تاثیر هیدروپریمینگ و اسموپریمینگ

جوانه زنی بذر یک مرحله پیچیده و دینامیک در رشدشناسی گیاه، همراه با تعدادی از مراحل متابولیکی متقابل که دستخوش تغییراتی از فاز ذخیره ای به یک فاز حرکتی می شوند، می باشد. به همین منظور اثر تاثیر اسموپریمینگ و هیدروپریمینگ برصفات بذری لوبیا آزمایشی در سال 94 - 95 در شهرستان بم اجرا شد. این آزمایش در آرایش اسپلیت پلات و به صورت طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. در این تحقیق تیمار هیدرو پرایمینگ در سه سطح ) 0 ، 24 و 48 ساعت خیساندن بذور در آب مقطر( به عنوان کرت اصلی و اسموپریمینگ درسه سطح ) 0،5 ، 10 درصد( با پلی اتیلن گلایکول(PGE-6000) بعنوان کرت فرعی مورد بررسی قرار گرفت. پارامتر های شاخص بنیه و درصد جوانه زنی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که بیشترین درصد جوانه زنی از تیمار هیدروپریمینگ به مدت 24 ساعت با ) 33 / 89 درصد( و کمترین درصد جوانه زنی از تیمار شاهد )عدم استفاده از هیدروپریمینگ ( با ) 44 / 79 درصد( بدست آمد. بیشترین درصدجوانه زنی از تیمار شاهد)عدم استفاده از پلی اتیلن گلایکول( با ) 54 / 92 درصد( و کمترین درصد جوانه زنی از تیمار کاربرد 10 درصد پلی اتیلن گلایکول با ) 44 / 79 درصد( بدست آمد. اثر متقابل هیدروپرایمینگ و اسموپرایمینگ بجز درصد جوانه زنی معنی دار بود. پس کاربرد هیدروپرایمینگ باعث افزایش بنیه بذر)ویگور 1 (شد

کلیدواژه ها:

هیدروپریمینگ ، پلی اتیلن گلایکول ، لوبیا ، جوانه زنی