سیر تکامل، طراحی و تست مکانیزم جدایش فیرینگ در حامل های ماهواره
محل انتشار: اولین کنفرانس بینالمللی مهندسی مکانیک و هوافضا
سال انتشار: 1395
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 1,083
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
MECHAERO01_209
تاریخ نمایه سازی: 21 شهریور 1395
چکیده مقاله:
فیرینگ بالاترین بخش یک حامل ماهواره می باشد که وظیفه در بر گرفتن ماهواره و یا دیگر محمو له هایی را که قصد قرار گرفتن در مدار زمین را دارند بر عهده دارد. از سال 1957 که ماهواره اسپوتنیک 1 در مدار زمین قرار گرفت، کار بر روی طراحی و ساخت فیرینگ سبک و با قابلیت اطمینان بالا شروع شد. همزمان با افزایش وزن و قطر ماهواره ها، اندازه و وزن فیرینگ ها افزایش یافت و به تبع آن، طراحی و ساخت مکانیزم جدایش پیچیده تر گشت. در حدود سال 1970، تحقیقات طراحی و ساخت فیرینگ و خصوصاً مکانیزم جدایش آن، منجر به ایجاد یک نوع مکانیزم جدایش قابل اعتماد شد که موضع اصلی این مقاله می باشد. این مکانیزم جدایش هم اکنون در بسیاری از حامل های ماهواره مورد استفاده قرار می گیرد. در ادامه پس از بیان جزئیات این مکانیزم جدایش، تست های مورد نیاز، روش های تست و همچنین تجهیزات مورد نیاز بیان خواهد شد. مکانیزم های بیان شده در این مقاله مربوط به فیرینگ های با قطر بالای 2.5 m می باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
ابوذر ملکیان
دانشکده مکانیک دانشگاه سمنان
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :