شرط استقلال موافقتنامه داوری از قرارداد اصلی در حقوق ایران و حقوق بین الملل
محل انتشار: نخستین کنگره بین المللی جامع حقوق
سال انتشار: 1394
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 729
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
LAWI01_338
تاریخ نمایه سازی: 21 شهریور 1395
چکیده مقاله:
موافقتنامه داوری می تواند به صورت قرارداد مستقل واقع شود و یا به صورت شرط ضمن عقد. امروزه استقلال شرط داوری به عنوان یک قاعده در مقررات داوری ملی برخی کشورها مانند آلمان و انگلستان و نیز در داوریهای تجاری بین المللی پذیرفته شده است. حکم به بطلان یک قرارداد قانوناً مستلزم بطلان شرط داوری مندرج در آن نیست و دیوان داوری اختیار خواهد داشت که نسبت به وجود یا اعتبار قراردادی که قید داوری بخشی از آن است، تصمیم بگیرد. جز در مواردی که طرفین به گونه ای دیگر توافق کرده باشند، صرف این ادعا که قرارداد اصلی باطل یا بی اعتبار بوده، یا اساساً وجود ندارد، باعث توقف صلاحیت مرجع داوری نمیشود، مشروط به اینکه مرجع داوری اعتبار موافقتنامه داوری را احراز نماید. استقلال شرط داوری از قرارداد اصلی در حقوق سایر کشورها و در اسناد بین المللی به طور گسترده مورد پذیرش قرار گرفته است اما درحقوق ایران در خصوص استقلال شرط داوری در عرصه داخلی اختلاف نظر وجود دارد. در قانون داوری تجاری بین المللی این استقلال پذیرفته شده است. در این پژوهش درصدد پاسخ به این سوال هستیم که رویکرد قانون گذار ما در خصوص استقلال شرط داوری چیست؟ یافته های تحقیق این نتیجه را در پی خواهد داشت که در عرصه داخلی نظر موافقان استقلال قابل دفاع تر است اما راه حل نامشخص قانون گذار ایران در عرصه داخلی قابل انتقاد بوده و دشواری تفکیک داوری داخلی و بین المللی ضرورت یکسان سازی قوانین در این خصوص را تأیید مینماید اما تا آن هنگام بهتر است در حقوق داخلی نیز پیرو نظریه استقلال باشیم و یا با تکمیلی دانستن ماده 461 قانون آیین دادرسی مدنی این امکان را برای طرفین فراهم آوریم که با توافق خود شرط داوری را مستقل از قرارداد اصلی در نظر بگیرند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
حسین قربانیان
دکترای حقوق خصوصی، گروه حقوق، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، ایران
صدف داورپور
دانش آموخته حقوق دانشگاه شهید بهشتی، دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق خصوصی دانشگاه آزاد دامغان
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :