بررسی رابطه حمایت اجتماعی با پیروی از رژیم درمانی در بیماران مبتلا به پرفشاری خون مراجعه کننده به بیمارستان طالقانی تهران
محل انتشار: مجله آموزش و سلامت جامعه، دوره: 1، شماره: 3
سال انتشار: 1393
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 885
فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JECH-1-3_008
تاریخ نمایه سازی: 9 بهمن 1395
چکیده مقاله:
سابقه و هدف: حمایت اجتماعی از عوامل موثر در پیروی از رژیم درمانی در بیماران مبتلا به پرفشاری خون می باشد. اما این ارتباط در جمعیت با پرفشاری خون هنوز به طور کامل بررسی نشده است. هدف از این پژوهش تعیین ارتباط بین حمایت اجتماعی با پیروی از رژیم درمانی در بیماران مبتلا به پرفشاری خون بود. مواد و روش ها: مطالعه حاضر، یک مطالعه مقطعی(توصیفی-تحلیلی) می باشد که در آن کلیه بیماران مبتلا به پرفشاری خون (130بیمار) کلینیک قلب بیمارستان طالقانی تهران به روش سرشماری انتخاب و وارد مطالعه شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه جمعیت شناختی، پرسشنامه پیروی از رژیم درمانی هیل بن و پرسشنامه حمایت اجتماعی وایکس بود. بعد از جمع آوری پرسشنامه داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه16 و به کارگیری آزمون های ضریب همبستگی اسپیرمن، تی مستقل و آنالیز واریانس یک طرفه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: در این مطالعه 85/4 درصد از بیماران دارای پیروی متوسط از رژیم درمانی،5/4 درصد پیروی خوب و 9/2 درصد دارای پیروی ضعیف بودند. ارتباط معنی داری بین حمایت اجتماعی ومیزان پیروی از رژیم درمانی ملاحظه شد(P<0/05) بدین ترتیب که بیماران با حمایت اجتماعی متوسط و خوب،از پیروی بهتری از رژیم درمانی خود، نسبت به بیماران با حمایت اجتماعی ضعیف برخوردار بودند. همچنین دراین مطالعه ارتباط معنی داری بین سطح سواد و وضعیت تاهل با حمایت اجتماعی ملاحظه گردید.(P<0/05)نتیجه گیری: نتایج این تحقیق نشان داد که حمایت اجتماعی باید به عنوان یک مولفه اثر گذار بر میزان پیروی از رژیم درمانی و سلامت بیماران با پرفشاری خون مورد توجه قرار گیرد. در نظر گرفتن حمایت اجتماعی می تواند منجر به بهبود وضعیت پیروی از رژیم درمانی در بیماران مبتلا به پرفشاری خون گردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمد طاهر
کارشناس ارشد آموزش پرستاری،گروه پرستاری داخلی جراحی،دانشکده پرستاری و مامایی، دانشکده علوم پزشکی ساوه ،ایران
حمید ابره دری
کارشناس ارشد آموزش پرستاری،گروه پرستاری داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشکده علوم پزشکی ساوه، ایران
محمود کریمی
دکترای آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، گروه بهداشت عمومی ،دانشکده بهداشت، دانشکده علوم پزشکی ساوه، ایران
احمدرضا عابدی
دکترای آموزش پرستاری،گروه پرستاری داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، ایران