مشروعیت مردم سالاری دینی

مردم سالاری دینی نظر بر نوعی حکومت است که روح و مدیریت آن بر صفات و واقعیت های انسانی است و هدف آن تقویت دو بعد مادی و معنوی در جهت تکامل و رسیدن به حیات معقول است. مردم سالاری دینی بر اساس حق و حقیقت که از وحی دریافت شده و مردم در وضع قوانین اساسی و اصول حکومتی نمی توانند دخالت کنند ، آزادی و فعالیت مردم و گروه ها در چارچوب قانون و محدوده هایی است که دین بیان نموده است و مشروعیت حکومت بعد الهی- مردمی دارد. با توجه به آنکه مبنای مشروعیت در این نظام اراده و حکم خداست و نه خواست مردم ، ممکن است اینگونه به نظر آید که نظامهای دینی فاقد قابلیت مردم سالارانهاند. بنابراین با توجه به اهمیت و حساسیت موضوع مشروعیت مردم سالاری دینی و جایگاه محوری آن سعی شده است این مبحث از دیدگاه اندیشمندان مردم سالاری دینی با استفاده روش توصیفی – تحلیلی مورد بررسی قرار گیرد.