چالش های فن آوری های نوین در آموزش ایران

امروزه اهمیت آموزش و پرورشی که متناسب با نیاز های فرد وجامعه باشد،بیش ازهمیشه احساس می شود،زیرا دنیایی که با شبکه های ارتباطی به هم پیوند خورده است ،متقاضی نیروی کاری است که بفهمد چگونه از فن آوری به عنوان ابزاری برای افزایش بهره وری وخلاقیت استفاده کند. چنین مهارتی، مهارت استدلال کردن بر مبنای اطلاعات است.فرآیندی که در آن منابع معتبر شناسایی شده ،دسترسی به آن به طور موثر فراهم آمده،اطلاعات به شکل کامل درک و هضم شده و به دیگران انتقال داده می شود. از آنجا که آموزش بیش از هر موضوعی متأثر از تحولات فناوری است آموزش و پرورش به عنوان نهاد اصلی و رسمی آموزش درهر جامعه ،نیاز دارد خود را به فناوری های جدید مجهز کند. در حال حاضر روش های اموزشی که در بسیاری از کشورها ی دنیا مورد استفاده قرار می گیرند از کارایی بالایی برخوردار نیستند و نمی توانند پاسخگوی بسیاری از نیازهای امروز جامعه باشند . با بهره گیری مناسب از فناوری اطلاعات می توان کیفیت اموزش را افزایش داد. روش هایی نوین ابداع کرد و فرایندانتقال مطالب درسی به دانش اموزان را بهبود بخشید. تنظیم برنامه درسی با توجه به علایق و استعداد های دانش اموز فراهم کردن منابع اطلاعاتی مفید برای دانش اموزان و استفاده از ابزارهای فناوری اطلاعات بعنوان وسایل کمک اموزشی از جمله این مواردند. ((روش اجرا: در این مقاله مروری نظرات صاحب نظران در مورد کاربرد فن آوری های نوین در یاران مورد بررسی قرار گرفته است. ))؛ (( نتایج: در ایران مشاهدات معمول نشان می دهد که فاصله زیادی بین مدارس ما از حیث برخورداری دانش آموزان آن هااز فرصت های بهره وری از فن آوری اطلاعات وجود داردواین مساله ای است که توجه جدی و پیگیر دولت را می طلبدتادر هر چه کم تر کردن این فاصله بکوشد. در کشور ما موانع درون نظام آموزشی، موانع محیطی مانند مسأله ی تأمین منابع مالی در آموزش و پرورش و کسری بودجه و ضعف شبکه ارتباطی و مخابراتی کشور از جمله موانع به کار گیری این فن آوری ها در آموزش و پرورش کشور است. مسلما در گیر کردن بخش خصوصی می تواند کمک موثری در این قضیه باشد .مثلا استفاده از این فن آوری در مدارس غیر انتفاعی و نشان دادن عملی کارآمدی آن درآموزش می تواند مشوقی برای عموم کسانی باشد که به نحوی با آموزش و پرورش در گیر هستند.))