دیدگاه فقهای امامیه و اهل سنت در رابطه با خنده و احکام آن

شادی از نیازهای طبیعی انسان است که درزمان های متفاوت و درحالت های مختلف به دنبال کامیابی ها برای انسان عارض می شود و هرکسی آن را در زندگی تجربه می کند، اشخاص تحت تاثیر این امور واکنش مختلفی نشان می دهند، از جمله ی این عکس العمل ها خندیدن است که یکی از رایج ترین مظاهر شادی است. احکام مختلفی با توجه به موقعیت و شرایط آن در نظر گرفته شده است که ما در این پژوهش به بررسی حکم خنده و انواع ان در نماز می پردازیم چرا که در کتب فقهی دررابطه با احکام شادی بحث مستقلی وجود ندارد و این موضوع درقالب مساله های جزئی لابه لای مباحث فقهی مطرح شده است.

کلیدواژه ها:

شادی ، خنده ، قهقهه ، امامیه ، اهل سنت