تحلیل اکوستیکی همخوان انسدادی چاکنایی و بررسی امکان وجود دوواکه پیاپی در دو هجای متوالی در گفتار سریع و پیوسته در زبان فارسی

بسیاری از زبان شناسان ساختار هجایی زبان فارسی را شامل یک همخوان اجباری به عنوان آغازه هجا، یک واکه در جایگاه هسته و یک یا دو همخوان اختیاری در جایگاه پایانی میدانند. بر این اساس، این امکان که در زبان فارسی دو واکه در دو هجای مجاور در کنار یکدیگر قرار بگیرند وجود ندارد و در این زبان با شیوههای خاصی که مهمترین آنها افزایش همخوان میانجی است، از التقای مصوتها جلوگیری می شود.در این مقاله، با یک بررسی میدانی و گردآوری دادهها از به سخنگوی زبان فارسی مذکر و مؤنث، از سنین ۱۸- ۲۵ سال، ویژگیهای اکوستیکی انسدادی چاکنایی و چگونگی بروز آن در جایگاه بین واکهای در گفتارآهسته و گفتار سریع به دقت بررسی شده و نتایج این تحلیلها در مقابل یکدیگر قرار گرفته است. به نظر میرسد در گفتار سریع و پیوسته، با حذف انسدادی چاکنایی امکان در کنار هم قرار گرفتن دو واکه وجود دارد و بدین ترتیب نظام هجایی زبان فارسی در گفتار محافظه کارانه و دقیق با نظام هجایی گفتار سریع و پیوسته تفاوت دارد.

کلیدواژه ها:

ساخت هجایی ، انسدادی چاکنایی ، طیف نگاشت ، کفتار سریع ، کفتار آهسته