قابلیت اطمینان نانو سیمها در تکنولوژی FPNI

ساختار Field Programmable Nanowire Interconnect) FPNI) از خانواده CMOS/Nano می باشد، که تعمیم یافته CMOL پیشنهاد شده توسط Likharev است. [1]، که با قابلیت انتخاب ابزارهای نانو، می تواند تکنولوژی بهبود یافته یک ساختار FPGA با رفع مشکلات وضعیت بیت ها و ترکیبات خارج از طرق نیمه هادی و جایگزینی آن با سوئیچ های نامتغیر در Interconnect ها باشد، که این امر سبب کاهش دو مولفه سطح و توان مصرفی می شود و با افزایش بهره خروجی همراه است. در این ساختار به دلیل خواص بدی که ادوات نانو برای ساختمان سیستم های منطق بولی دارند، چالش هایی را برای قابلیت اطمینان این ساختار به وجود می آورد. پس برای کاهش محدودیت ها و نقایص ابزاری استفاده از سیستم های خود سازمانده به جای سیستم های منطق بولی پیشنهاد شده است. ایده اصلی، استفاده از شبکه های تناوبی برای تشخیص طرح های پیچیده است، که با استفاده از ارتباط پالسی بین سرعت پردازش و توان مصرفی مصالحه به وجود می آورد. این مقاله علاوه بر بررسی اتصال نانوسیمها در FPNIمدلی را برای شبیه سازی سیستم خود سازمانده ارائه می دهد که مسائل مقیاس پذیری را کاراکترها، کامپایل ها و پیکر بندی را برطرف می کند.

کلیدواژه ها:

FPNI ، CMOL ، nanowire interconnect ، Recurrent networks ، Self-organizing