تاثیر زئولیت و میکروسیلیس بر مقاومت بتن خود تراکم در محیط سولفاتی

مطالعه حاضر به گزارش نتایج مطالعات آزمایشگاهی بر روی استفاده از زئولیت و میکروسیلیس به عنوان ماده افزودنی در بتن خود متراکم در محیط سولفاتی می پردازد. خواص مقاومتی،کیفیت و دوام بتن با نمونه های مرجع مورد مقایه قرار گرفت.برای این منظور تعدادی از آزمایشات مانند آزمایش مقاومت فشاری،مقاومت کششی غیرمستقیم،انجام گرفت. کلا نمونه بتنی ساخته شد که در آن نمونه در دو محیط (محلول سولفات منیزیم و آب) به مدت 7 و 28 و 90 روز عمل آوری شدند.زئولیت با درصدی 0،5%،10%، 15% و 20% ومیکروسیلیس با درصدی 0،%،10%، 15% و 20% با نسبتی آب به سیمان (w/c) 0.3 ، 0.35، 0.4، و 0.5 بتن SCC در محیط سولفاتی ساختیم. نتایج آزمایشات نشان دادند نمونه با 10 درصد میکروسیلیس و 10 درصد زئولیت دارای مقاومت بالا در برابر خوردگی های ناشی از محیز سولفاته از خود نشان داده و با روند رشد مناسبتر در افزایش مقاومت فشاری داشته و از کاهش وزن کمتری در محیط های سولفاتی برخوردار بوده. در بتن های حاوی زئولیت پوزولان 10 درصد میزان مناسب و در میکروسیلیس 15 درصد و در ترکیب دو پوزولان نسبت برابر 10 درصد در محیط های سولفات مخرب سدیم و سولفات سدیم و سولفات منیزیم توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

زئولیت ، میکروسیلیس ، بتن خودمتراکم ، محیط سولفاتی