مطالعه اثر ترکیبات آلی اکسیژن دار بر کشش سطحی و کشش بین سطحی امولسیون ده درصد آب نمک در دکان

کشش بین سطحی از پارامترهای مهم در ازدیاد برداشت از مخازن هیدروکربوری می باشد. برای فایق آمدن بر نیروهای نامطلوب مویینگی، کشش بین سطحی باید کاهش یابد تا تولید نفت از نظر اقتصادی مقرون به صرفه باشد. روش های متعددی برای کاهش این پارامتر توسعه یافته اند، که می توان به روش های شیمیایی اشاره نمود. در این مطالعه، اثر ترکیبات اکسیژن دار بر کشش سطحی و بین سطحی امولسیون آب نمک در دکان مورد بررسی قرار گرفته است. در نتیجه این مطالعه مشاهده شده است که دی اتیل اتر پتانسیل بیشتری در کاهش کشش بین سطحی دارا می باشد

کلیدواژه ها:

ازدیاد برداشت ، کشش بین سطحی ، کشش سطحی ، دی اتیل اتر ، دکان