بررسی و تعیین بهترین جایگاه اتصال داروی متوکاربامول به هموگلوبین خون انسان

هموگلوبین یکی از مهمترین پروتئینهای خون می باشد که کار آن حمل اکسیژن می باشد. این پروتئین در اریتروسیتها قرار دارد که برای حمل اکسیژن تخصصی شده اند. در داخل اریتروسیت محیط مناسبی ایجاد شده که آهن موجود هموگلوبین همواره به صورت Fe2+ بوده که بتواند به راحتی به اکسیژن متصل شود. اریتروسیت دارای مکانیسمهایی که بتواند با اکسید کننده های قوی نظیر پراکسید هیدروژن و اکسیژن رادیکالی که سبب اکسید شدن آهن می شوند مقابله نماید. متوکاربامول رادویی است پر مصرف که به علت خاصیت شل کنندگی عضلانی توسط بیماران مصرف میشود. مصرف اغلب دارو ها سبب ایجاد اثرات جانبی در بدن می کند که تاثیرات نا مناسب در بدن خواهد گذاشت و به این خاطر بررسی بر روی اثرات جانبی داروها از اهمیت زیادی برخوردار است. این اثرات جانبی ممکن است در اثر تاثیر دارو بر روی آنزیم یا رسپتورهایهورمونی که دارو بر آن طراحی نشده است اعمال شود. در مطالعه حاضر نحوه اتصال داروی متوکاربامول به هموگلوبین خون انسان با استفاده از روش داکینگ صورت پذیرفت. نتایج ما نشان داد که متوکاربامول به حفره ما بین چهار زنجیره هموگلوبین متصل میشود که این امربا مطلعات کینتیکی قبلی ما همخوانی داشته و نشان میدهد که این اتصال باعث کاهش اثرات پراکسیدازی در هموگلوبین میشود .

کلیدواژه ها:

هموگلوبین ، داکینگ ، متوکاربامول