موسیقی عشق در «لمعات» عراقی

یکی از نقش های زبانی مطرح شده در زبان شناسی، نقش ادبی آن است که از طریق برجسته سازی در زبان ایفا می شود. اینبرجسته سازی در دو شکل قاعده افزایی و قاعده گاهی نمود می یابد که در این میان قاعده افزایی ناظر به عوامل موسیقایی استو بنابراین صورت کلام را مورد نظر قرار می دهد «لمعات» عراقی که در بیان مراتب عشق و عرفان سخن می گوید، معنای زیبا را در کسوت لفظ زیبا عرضه کرده و تبحر عراقی در سخن، نثر وی را در شکل استادانه ای منظوم ساخته است. در نثر ویبه جنبه هایی از توازن و آهنگ کلام برمی خوریم که راه را برای پرداختن به اشکال گوناگون نظم سخن می گشاید؛ به ویژهکه برخی گونه های هم آوایی در آن یافت می شود که در گونه های مطرح در قاعده افزایی گنجانده نشده است و بنابراین لازممی نماید که در این مباحث تجدید نظر گردد.

کلیدواژه ها:

لمعات ، فخرالدین عراقی ، برجسته سازی ، قاعده افزایی