نقش مشارکت اجتماعی در شهرسازی

شهرها محل دائمی اسکان و زندگی بشری اند و اصولا برنامه ریزی شهری و مجموعه خدماتی که دولت انجام می دهد برای رفاه ساکنان شهرها(شهروندان) صورت می گیرد . با وجود این تک تک شهروندان نیز می توانند نظریات خود را به طرق مختلف به نمایندگان خود در شورای شهر،برنامه ریزان و مدیران شهری منتقل سازند و در فرآیند برنامه ریزی ایفای نقش کنند. در زمینه تحقق پذیری و نقش مردم، در کشور ما هموارهدولت از مردم بیشتر انتظار مشارکت اقتصادی دارد و از پتانسیل های موجود در مراحل تصمیم گیری، طراحی و اجرا کمترین بهره را میبرد.پژوهش حاضر با بررسی جایگاه مشارکت در سیستم طرح ریزی و برنامه ریزی کشور در خصوص مجموعه طرح های شهری، به مطالعه و جمعآوری راهکارهای مناسب در جهت استفاده هر چه بهتر از همکاری و شراکت دولت و مردم پرداخته و نهایتا با تجزیه و تحلیل نمونه های انجامگرفته در داخل و خارج ،مزایا و معایب مشارکت دولت و مردم را به وضوح به تصویر می کشد. این مطالعه از نوع بنیادی بوده است که با روشتوصیفی و تحلیلی انجام گرفته است و روش گردآوری داده ها به صورت کتابخانه ای و مرور متون است. نتایج حاکی از آن است که همکاریمردم در این زمینه باعث بهبود و تسریع در انجام امور می شود.

کلیدواژه ها:

مشارکت ، اجتماعی ، مردم ، شهرسازی ، برنامه ریزی