رویکرد پدافندغیرعامل درمعماری بانگاهی به نقش آن درمعماری ایرانی نمونه موردی شهرزیرزمینی اویی

سرزمین ما ایران بهدلیل موقعیت خاص جغرافیایی و سیاسی همواره درمعرض انواع خطرات طبیعی زلزله و سیل و تهدیدات انسان ساز جنگ قرارداشته است و تلفات انسانی و خسارات مالی سنگینی متحمل شده است متاسفانه درکشور ماعلیرغم پشت سرگذاشتن هشت سال دفاع مقدس و داشتن تجارب ارزشمند دربرابر بلایای طبیعی اهمیت وبحث ایمنی و امنیت درشهرسازی و معماری چنانکه باید موردتوجه قرارنگرفته است و همچنان شاهد ساخت وسازهایی هستیم که بطور روزافزون اسیب پذیری محیط کالبدی را دربرابر انواع بحرانها افزایش میدهند امروزه بااستفاده ازبرنامه های جامع مدیریت بحران میتوان بابکارگیری اقدامات موثرهمراه با طرح های کاربردی و حتی الامکان کم هزینه و چندمنظوره درمرحله امادگی قبل ازبحران به میزان زیادی ازشدت و گستردگی خسارات و تلفات ناشی ازخطرات کاست ازمهمترین این تمهیدات بکارگیری اصول پدافندغیرعامل به عنوان راهکاری جهت کاشه خطرپذیری دربرابر خطرات مختلف و افزایش کارایی پس ازوقوع خطر است که باید درسطوح مختلف برنامه ریزی منطقه ای شهرسازی و معماری موردتوجه قرارگیرد انچه دراین عرصه نادیده یاکمتر موردتوجه قرارگرفته است اینکه استادان سازنده شهرها و ابنیه درمعماری و شهرسازی تاریخی ایرانی ازکهن دیرباز اصول پدافند غیرعامل را به شکلی شگفت انگیز مدنظر داشته و بسیاردقیق اجرا می نموده اند و شناخت ناقص و عدم بررسی نمونه های برجای مانده توسط ما باعث شده تا پدافندغیرعامل درمعماری را وارداتی و باترجمان غیربومی بشناسیم

کلیدواژه ها:

پدافندغیرعامل ، مبانی نظری معماری ، تهدید ، عملکرد ، فرم ، سازماندهی