اهمیت نقش مشارکت مردمی در طرح های توسعه شهری به عنوان یکی از اهداف توسعه اجتماعی پایدار

امروزه با بزرگترشدن و پیچیدهترشدن جوامع و رشد روزافزون جمعیت شهری، رشد و توسعه فیزیکی فضاهای شهری لازم و ضروری میباشد، به طوری که توجه به نیازهای انسان به عنوان محوریترین عنصر این توسعه، اهمیت ویژهای دارد، زیرا الگوهای توسعه شهری در اغلب نقاط جهان خصوصا در کشورهای در حال توسعه از نظر اجتماعی و روانی مطلوبیت چندانی ندارد. بنابراین توجه به اهداف اجتماعی در برنامههای توسعه بر نیازها یا خواستهایی اشارت دارند که موجب بهبود کیفیت زندگی مردم خواهد شد . یکی از این اهداف، توجه به اهمیت مشارکت شهروندان درتوسعه شهر و ارتقای کیفیت فضاهای شهری می باشد. همانطو که میدانیم، طبق نظریه مازلو، نیازهای انسان دارای سلسله مراتب خاصی می باشند، به طوریکه مادامی که نیازهای اولیه برای انسان مهیا نباشد نوبت به نیازهای سطوح پایین تر نخواهد رسید. نمود این قضیه را میتوان در محلات با درامد کم مشاهده کرد، زیرا هنگامی که نیازهای اولیه ی قشر فقیر جامعه به سبب درآمد پایین مهیا نباشد، اشتیاق کمتری جهت مشارکت در امور مختلف و نیازهای فراتر خواهند داشت و در نهایت این عدم حضور اهالی در طرح های توسعه محلات خود باعث می شود تا آنها به طرحها غریبانه نگاهکنند و آنها را تبلور ذهنیات افرادی بدانند که هیچگونه آشنایی با مسائل و نیازهای آن ها ندارند. بنابراین هدف از این پژوهش پس از بررسی اهمیت نقش مشارکت مردمی در طرح های توسعه شهری و معضلات عدم حضور آنها، ارائه راهکارهایی است تا مردم بدانند که در شکلدادن به فضاهایی که در آن زندگی می کنند میتوانند تأثیر گذار باشند و زیستن در فضاهایی که برای آنها طراحی میشود خواه محل زندگی، کار، آموزش و استراحت و تفریح باشد را دوست بدارند.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، پایداری اجتماعی ، جامعه پایدار ، مشارکت مردمی ، حس جمع گرایی