بهینه سازی تکثیر و تولید ریزغده های سیب زمینی در بیوراکتور تناوبی

هدف از این تحقیق بررسی مناسب ترین شرایط کشت درون شیشه ایی سیب زمینی در هردو مرحله تکثیر و ریزغده زایی با سیستم کشت رایج و تلقیح شرایط بهینه شده در بیوراکتور تنابی است. محیط کشت MSمایع و جامد همراه با4 غلظت 0، 0.5، 1، 1/5 میلی گرم در لیترBAP در ترکیب باGA3 در مرحله تکثیر و در مرحله ریزغده زایی دو سطح و 10 و 5 میلی گرمBAP و شرایط روشنایی 16 ساعته و تاریکی کامل مورد بررسی قرار گرفت. 50 تک گره از گیاهچه های سیب زمینی به هر بیوراکتور تناوبی با3 لیتر محیط کشت مایع همراه با 0.5 میلی گرمGA3 تلقیح شد. بعد از 4 هفته محیط کشت ریزغده زایی شامل 10 میلی گرمBAPو 8% ساکارز جایگزین محیط کشت مرحله تکثیر شد مخزن کشت در شرایط تاریکی کامل قرار داده شد. نتایج تجزیه داده ها مشخص کرد استفاده از سیستم تناوبی باعث ایجاد افزایش عملکرد در تولید و ریزغده زایی سیب زمینی می شود. گیاهچه های رشد یافته در بیوراکتور از نظر کمی و کیفی نسبت به سیستم کشت رایج برتری داشتند و همچنین در مرحله ریزغده زایی در هر بیوراکتور 5 لیتری حدود 450 میکروتیوبر تولید شد. این تحقیق با کاهش مدت زمان آزمایش توانست نتایج مطلوبی در مقایسه با آزمایشات پیشین نشان دهد. بنابراین می تواند به عنوان یک سیستم مناسب برای تکثیر انبوه و تجاری میکروتیوبرهای سیب زمینی مورد استفاده قرار گیرد

کلیدواژه ها:

سیب زمینی ، بیوراکتور تناوبی ، تکثیر و ریزغده زایی