بررسی میزان کالو سزایی ریزنمونه های تعدادی از ارقام پنبه در محیط کشت حاوی ترکیبات هورمونی مختلف

پنبه یکی از مه مترین محصولات استراتژیک کشاورزی و صنعتی به شمار می آید. جهت استفاده از روش های نوین اصلاح نباتات و بخصوص تکنیک های مختلف کشت های درون شیشه ای، اولین قدم بهینه سازی شرایط کشت بافت برای ریزنمونه های ارقام مختلف گیاه پنبه میباشد. بدین منظور، در این تحقیق که در مؤسسه تحقیقات پنبه کشور در گرگان انجام شد، سه ریزنمونه مختلف حاصل از گیاهچه های هفت روزه، از دو رقم پنبه کوکر- 312 و تابلادیلا، بر روی محیط کشت MS حاوی 3 ترکیب متفاوت از تنظیم کننده های رشد گیاهی BAP و 2.4-D در قالب طرح کاملا تصادفی با 3 تکرار مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج تجزیه واریانس کالوس زایی، باززایی تحت تأثیر رقم، نوع ریزنمونه، ترکیب هورمونی محیط کشت، اثرات متقابل آنها در سطح یک و 5 درصد معنی دار شد. بر اساس نتایج مقایسه میانگین، محورزیرلپه بالاترین کالوس زایی، جوانه انتهایی بالاترین باززایی را داشت. رقم کوکر- 312 بالاترین باززایی را نشان داد. محی طکشت حاوی دو میلی گرم بر لیتر BAP و 0/5 میلی گرم بر لیتر 2.4-D محیط کشت حاوی 4 میلی گرم بر لیتر BAP بالاترین کالوس زایی را داشتند. محور زیر لپه رقم کوکر -312 درمحیط حاوی دو میلی گرم بر لیتر BAP و 0/5 میلی گرم بر لیتر 2.4-D بالاترین کالوس زایی و جوانه انتهایی رقم کوکر -312 در محیط کشت های 2 و 4 میلی گرم بر لیتر BAP بالاترین باززایی را به خود اختصاص دادند.

کلیدواژه ها:

پنبه ، کالوس زایی ، باززایی ، واکنش به کشت بافت ، ترکیبات هورمونی