کاربرد فناوری های نوین در ساختمان مبتنی بر مفاهیم توسعه پایدار و صرفه جویی در مصرف انرژی

امروزه در حدود 40 % انرژی در ساختمان ها مصرف می شود که این به نوبه خود منجر به بحران های زیست محیطی شده است. بنابراین ضرورت ایجاد و توسعه هر چه بیشتر مقوله پایداری در حوزه معماری و شهرسازی بخوبی قابل مشاهده است. توسعه پایدار به عنوان شرط ضروری بقای تمدن محسوب می شود. اقدامات صورت گرفته در زمینه پایداری ساختمان ها دارای تأثیر بسیار زیادی بر روی محیط زیست و ا نسان می باشد. در دهه های اخیر تلاش هایی در جهت کاهش مصرفانرژی در ساختمان ها صورت گرفته است و در این راستا شیوه های مختلفی بکار گرفته شده است و تلاش شده ضمن دستیابی به ساختمان های با مصرف انرژی نزدیک به صفر و استفاده از انرژی های تجدیدپذیر، از مصالحی استفاده شود که کمترین آسیب را به محیط زیست رسانده و تجدید پذیر بوده و همچنین انرژی مجسم آنها کم باشد. این مقاله کوششی است هدفمند برای معرفی یکی از جریان های مهم معماری معاصر، جریانی که عکس العملی منطقی در برابر مسائل و مشکلات بوجود آمده عصر صنعت به شمار می رود. توسعه پایدار که به عنوان مبانی ریشه ای در این مقاله مورد نظر است، تئوری جهان نگر نسبت به تمامی امور زندگی همانند اقتصاد، اجتماع و محیط است که بستر شکل گیری بحث طراحی پایدار را بوجود آورده است. روند پژوهش این مقاله از جمع بندی تعاریف آغاز شده است و با اصول، مبانی و نظریات گوناگون پیرامون طراحی پایدار بسط پیدا کرده است. در ادامه ضمن بررسی فناوری های نوین که از مواد و انرژی های تجدید پذیر استفاده در تولید انرژی در ساختمان می کند به نقش نانو مصالح و شیوه های متعارف استفاده از آن و نیز چگونگی به کار بستن تکنیک های نوین معماری درراستا کارکردهای پایداری ، مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، پایداری ساختمان ، طراحی پایدار ، فناوری های نوین ، نانو فناوری