تبیین ضرورتهای احیاء و ساماندهی بافت فرسوده سیرجان و ارائه راهبردهای نوسازی با استفاده از روش SWOT

بافتهای قدیمی اکثر شهرها که اغلب در برگیرنده گنجینه های گران بهایی از تاریخ هر شهرمی باشند به مرور زمان و در اثر تحولات جدید، عملکرد گذشته خود را از دست داده و رفتهرفته رو به اضمحلال رفته و امروزه نیز به عنوان بزرگترین معضل در شهرها مطرح هستند.این بافت ها از طیف گسترده ای از مشکلات کالبدی، عملکردی، ترافیکی و زیست محیطیرنج می برند که نیازمند شناسایی دقیق، جامع و مداخله آگاهانه و برنامه ریزی شده به منظورساماندهی آن می باشد. بافت مرکزی شهر سیرجان کانون و هسته اولیه شکل گیری شهرسیرجان بوده است و امروزه مرکز اصلی فعالیتهای سیاسی، مذهبی، ارتباطی، اقتصادی و درکل گرانیگاه و نقطه تلاقی ساختار فضایی شهر است. در این میان، بافت فرسوده پیرامونبازار سیرجان از هویت و مرکزیت خاصی برخودار است که مورد توجه این مقاله می باشد.هدف اصلی در این تحقیق، احیاء بافت تاریخی با توجه به معیارهای بافت های سنتی باارزش است، که بدین ترتیب بتوان شاهد کالبدی با هویت بومی در محدوده مورد نظر بود.این تحقیق از نوع کاربردی و حل مسئله است که مبتنی بر داده های مکانی بوده و به شیوهتوصیفی تحلیلی با بهره گیری از داده های میدانی (مشاهده مستقیم و مصاحبه) و کتابخانه ای (فیش برداری) و استفاده از روش تحلیلی SWOT انجام شده است. این مقاله با تدوین نقاط قوت و نقاط ضعف داخلی و فرصتها و تهدیدها بیرونی به ارائه استراتژیهای احیاء وتوسعه بافت فرسوده شهر سیرجان رسیده است.

کلیدواژه ها:

بافت فرسوده ، SWOT ، استراتژیهای توسعه ، نوسازی و بهسازی