فناوریهای نوین درزمینه شهرسازی و تاثیر معماری سنتی برآن

درهزاره جدید جهانی تازه دردست ساخته شدن است و معماری اجتماعی ترین هنری است که میتواند با ایجادانسجام مکانی نوعی تداوم زمانی را جهت افرینشی نوبنیاد برای شکوفایی یک تمدن منجر شود بررسی تاریخ شهرسازی و معماری ایران بعدازاسلام نشان میدهد که مسائل شهرسازی به معنای امروزی آن دراغلب شهرهای سرزمین ما مطرح نبوده است شهر به ارامی بارشد و توسعه ای تدریجی و پیرو سنتهای معماری زمان سطوح ازادداخل حصار را دربرمیگرفت و تغییراتی که دربافت کالبدی آن درنتیجه مسائل اقتصادی و یارویدهای سیاسی و مذهبی به وجود می آمد تناسب ها و مقیاسهای فضای شهر را دگرگون نمی کرد یکی ازجنبه های شکل دهنده معماری بومی سازگاری با محیط طبیعی و پاسخگویی به مسائل اقلیمی است تجربه نشان داده است که معماری بومی راهکارهای موثری دراستفاده ازنیروهای طبیعت و تامین شرایط اسایش ارایه کرده است باتوجه به ایکه امروزه اتلاف انرژی درمسکن بطور چشمگیر افزایش پیدا کرده نیاز به طراحی اقلیمی کاهش مصرف انرژی و صرفه جویی درانرژی ضرورت دارد ایران یکی ازمعدود کشورهایی است که ازتنوع اقلیمی گسترده ای برخوردار می باشد لذا معماری بومی ایران که حاصل تطابق معماری و طبیعت می باشد منجر به شکل گیری گونه های بسیارمتنوعی ازمعماری اقلیمی شده است

کلیدواژه ها:

جغرافیا ، معماری مدرن ، معماری سنتی ، شهرساری ، بنا