بررسی مقایسه ای اثرات ضد انگلی عصاره آویشن شیرازی و مترونیدازول بر روی تریکوموناس گالینه

در این تحقیق اثرات عصاره آویشن شیرازی (Thymus vulgaris) و مترونیدازول (Metronidazole) بر روی تک یاخته تاژک دار تریکوموناس گالینه (Trichomonas gallinae) به منظور Minimum LethalConcentration ) MLC) بررسی شد . تریکوموناس گالینه تک یاخته تاژک داری است که در قسمت فوقانی دستگاه گوارش پزندگان مختلف به خصوص ماکیان وجود دارد بیشترین وقوع این انگل در کبوتر خانگی (Columbe livia) گزارش شده است در حال حاضر برای درمان این بیماری انگلی داروی مترونیدازول از خانواده نیتروایمیدیازول استفاده می شود با توجه به اینکه گزارش های متعددی در خصوص اثرات ضد انگلی عصاره آویشن شیرزای با نام علمی تیموس ولگاریس (T. Valgaris) و سایر گونه های آویشن مانند T.velantianus, T. ilerdensis و T. eastivus در دست می باشد در این پزوهش غلظت های سریال از داروی مترونیدازول و عصاره آویشن شیرازی با غلظت های متفاوت 1mg/ml تا 9-^10 mg/ml در سرم فیزیولوژی بر ضد تریکوموناس گالینه آزمایش شد . دوز تلقیح تک یاخته 1ml از محیط کشت دیاموند که حاوی 5^10 عدد تریکوموناس بود انتخاب شد نتایج نشان داد که عصاره آویشن شیرازی اثر ضد تریکومونادی خوبی داشته و کمترین غلظت این عصاره برای از بین بردن همه انگل ها در آنالیز 15 دقیقه ای ، 2-^10 mg/ml بود که این دوز دقیقا با اثر داروی مترونیدازول در آنالیز 15 دقیقه ای برابر است نتایج نشان می دهد که عصاره گیاهی آویشن و داروی مترونیدازول اثر یکسان برای از بین بردن تریکوموناس دارد و در مواردی که مقاومت دارویی به مترونیدازول مشاهده می شود می توان از این عصاره گیاهی به جای آن استفاده کرد. مطالعات بیشتری برای جایگزینی این داروی گیاهی و پذیرش آن به عنوان داروی بیمارهای با منشا تریکوموناس گالینه لازم است.

کلیدواژه ها:

تریکوموناس گالینه ، آویشن شیرازی ، مترونیدازول ، درمان ، بیماری انگلی