راهکارهای جمع آوری رواناب و تصفیه فاضلاب شهری (مطالعه موردی: شهرستان اهواز)

شهروندان اهوازی در سال های اخیر با ریزش هر باران بر سطح شهر، شاهد حرکت آب در سطح کوچه و خیابان و آبگرفتگی و انواع و اقسام مشکلات مرتبط با آن هستند. عامل اصلی ایجاد رواناب، افزایش سطوح نفوذ ناپذیراز قبیل خیابان ها و معابر پوشیده شده از آسفالت و موزائیک و سایر پوشش های نفوذ ناپذیر مثل ایزوگام است که بکارگیری و استفاده از آنها بشدت رواج یافته است و با توجه به گسترش وسعت شهر در هر سال، رواناب بیشتری تولید می گردد. عامل بسیار مهم دیگر شیب عمومی بسیارکم منطقه و نیز قابلیت نفوذ کم خاک می باشد که باعث راکد ماندن آب در معابر و خیابان های سطح شهر می گردد و بعبارت دیگر سطوح نفوذ پذیر به سطوحی کاملا غیر قابل نفوذ تبدیل شده اند. در این مقاله علاوه بر تحلیل های مبتنی بر تفسیر عوامل بوجود آورنده رواناب و مهار آن، از بعد هیدرولوژی شهری نیز این موضوع مورد بررسی قرارگرفته و متناسب با شرایط شهر اهواز(شیب بسیارکم و بارندگی شدید، کوتاه مدت و ناگهانی) طرح های آبخیزداری در حوضه هایمنتهی به منطقه شهری ارائه و پیشنهاداتی در جهت رفع مشکلات ناشی از عبور و جمع آوری رواناب و فاضلاب شهری مطرح شده که بر دو اصل افزایش سطوح نفوذپذیر برای کاهش رواناب و تصفیه رواناب شهری و ایجاد تاخیر در حرکت رواناب وتخلیه آن در زمان طولانی تر تفکیک شده است.

کلیدواژه ها:

آب گرفتگی ، رواناب ، شیب عمومی ، طرح های آبخیزداری ، فاضلاب شهری