پیاده سازی گردشگری الکترونیک در جهت توسعه گردشگری روستایی بررسی تطبیفی و ارائه مدل پیشنهادی با توجه به شرایط معاصر ایران

گردشگری روستایی بالاخص گردشگری طبیعی روستایی که به نام اکوتوریسم روستایی تسمیه یافته است ازمهمترین رویکردهای اقتصادی گردشگری درراستای بهره وری بهینه و پایدارازمنابع طبیعی و زیست بوم روستایی به شمار میرود که ازجنبه های فرهنگی و اجتماعی اقتصادی و معیشتی و رشد و پیشرفت رشدناخالص ملی موردالتفات فزاینده ای قرارگرفته و دارد که دراین میان پاسدات و نگهداشت محیط زیست و منابع طبیعی ازمهمترین محورها و مولفه های گسترش آن بشمار میرود درواقع میتوان گفت که درراستای اصلاح الگوی مصرف درحوزه منابع کشور که ازمتن بیانات رهبری درسال الگوی مصرف استیفاد میگردد میتوان منابع طبیعی و جاذبه های گردشگری شرایط فعلی ایران راگنجینه و منابعی دانست که باید راهکارهایی درراستای روشهای استفاده بهینه گسترش توجه گردشگران داخلی و خارجی به منابع و جاذبه های روستایی و روشهای مدیریت موثروکارامد این صنعت برداشته شود که باتوجه به گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات لازم است تا ازاین فناوری درتوسعه و مدیریت گردشگری روستایی بهره برد براین اساس دراین مقاله درروش تحقیق توصیفی و تطبیقی بارجوع به نمونه های موردی در حال انجام و انجام شده ملی و بین المللی به ارایه یک مدل برای توسعه گردشگری الکترونیک پرداخته میشود نتایج و یافته های پژوهش حاضربرارایه مدلی درتوسعه گردشگری الکترونیک روستایی براساس چرخه دمینگ درمحورهای : طراحی و برنامه ریزی /اجرا /بازرسی و کنترل /اقدام اصلاحی اشاره دارد که میتواند درشرایط معاصر ایران درتوسعه گردشگری روستایی درراستای اصلاح الگوی مصرف درصنعت گردشگری روستایی درحوزه بکارگیری بهینه و کارامدمنابع و جاذبه های موجود مناطق روستایی حال حاضر ایران اشاره دارد