تنوع ژنتیکی گونههای چندساله اسپرس بر اساس میزان قندهای محلول و اسید آمینه پرولین و تاثیر آنها بر روی تحمل به خشکی

قندهای محلول واسید آمینه پرولین به عنوان تنظیم کنندههای اسمزی، ثبات دهنده غشاهای سلولی میباشند. در گیاهانی که این مواد درپاسخ به تنش خشکی تجمع مییابند، تنظیم اسمزی بهتر صورت میگیرد. در این پژوهش گونههای مهم چند ساله اسپرس Onobrychis در استان ( 4 گونه) شناسایی شد. آزمایشات مربوط به تنش خشکی در گلخانه و در قالب طرح کاملاً تصادفی با 3 تکرارو در 4 تیمار ( 100و75و50و25درصدFC صورت پذیرفت. نتایج نشان داد خشکی بر میزان پرولین موجود در قسمتهای هوایی وهمچنین میزان قند اسپرس مؤثر بود. افزایش تنش خشکی، موجب افزایش پرولین گردید بیشترین مقدار پرولین در قسمت هوایی اسپرس در تنشFC25%به میزان 11/19میکرومول بر گرم بود که اختلاف آن با میزان پرولین تولید شده در تنش خشکیFC50% به میزان 10/47میکرومول بر گرم در سطح 5 درصد معنیدار نبود. بیشترین میزان پرولین با12/13میکرومول برگرم درگونه O. oxypteraوکمترین میزان پرولین 7/72درگونه O.scrobiculataمشاهده شد. نتایج تجزیه واریانس نشاندهنده تأثیر معنیدار تنش خشکی بر قندبود. بهطور کلی با افزایش تنش خشکی، میانگین قند گونهها روند افزایشی نشان داد و تفاوت بین تیمارهای خشکی معنیدار بود.بالاترین میانگین قند مربوط به تیمارFC25 و پایینترین میانگین قند مربوط به شاهد بود در مقایسه میانگین گونهها برای صفت قند گونهO.scrobiculataبا482/87میلی گرم برگرم بیشترین و گونه های O. viciaefolia و O. melanotricha به ترتیب با 302/53و301/12میلیگرم بر گرم کمترین میانگین را به خود اختصاص دادند

کلیدواژه ها:

اسپرس ، پرولین ، قند های محلول ، تحمل به خشکی