تأثیر آلاینده Anthraquinon 2-sulfonic acid sodium salt بر ویژگی های فیزیولوژیکی و توان حذف آلاینده توسط ساق ترشک و ذرت

ترکیبات نمکی سولفونات آنتراکینون به عنوان یک ترکیب اولیه بسیار مهم برای تولید مواد رنگی مصنوعی مورد استفادهقرار می گیرند. این گروه ترکیبات شیمیایی از آلاینده های زیستی بالفعل وبالقوه می باشد و بر موجودات ساکن در محیطزیست به ویژه رودخانه ها تأثیر گذارند. میکروارگانیسم ها توانایی محدودی در حذف و یا تخریب این ترکیبات دارند وبسیاری از گیاهان و بیوفیلترهایی که برای تیمار فاضلاب های متداول صنعتی مورد استفاده قرار گرفته اند توانایی چندانیدر حذف رنگ ها و بقایای صنعتی نشان ندادند. رنگ های با پایه آنتراکینونی به دلیل ساختار آروماتیکی خود در برابرتخریب مقاوم تر هستند و رنگ برای مدت طولانی تری باقی می ماند. ورود رنگ های مصنوعی به محیط زیست به یکموضوع خطرناک تبدیل شده چرا که برخی از رنگ ها و مشتقات آن ها دارای اثرات قوی سمی جهش زا و سرطان زا درموجودات زنده هستند. به منظور حذف مؤثرتر ترکیبات آروماتیکی سولفاته روش های بیولوژیکی جایگزینی مورد نیاز است.گونه های گیاهی خاصی قادر به تجزیه بسیاری از آلاینده ها از فاضلاب ها هستند. این گونه های گیاهی بیشتر در لجن زارهازندگی می کنند و گروهی از آن ها دارای آنتراکینون طبیعی می باشند. این تحقیق به منظور بررسی تأثیر سولفونات آنتراکینون با غلظت های مختلف (0، 1، 2، 3 و 4 میلی مولار ) بر گیاه ساق ترشک (.Rumex acetosa L) به عنوان یک گیاه با آنتراکینون های طبیعی و ذرت (Zea mays) به عنوان یک گیاه فاقد آنتراکینون های طبیعی، در محیط کشت ماسه با استفاده از محلول غذایی هوگلند انجام گرفت. آنالیز آماری داده ها با استفاده از روش تجزیه واریانس یک طرفهطرح آماری اسپلیت پلات و کاملا تصادفی انجام شد. نتایج بدست آمده در این پژوهش نشان داد که سولفونات آنتراکینون باعث کاهش کلروفیل a، کلروفیل b و مقدار پروتئین در گیاه ساق ترشک شد.سولفونات آنتراکینون تأثیری بر این شاخص ها در گیاه ذرت نداشت..بر اساس نتایج حاصل از این پژوهش گیاه ساق ترشک قابلیت جذب سولفونات آنتراکینون را از محیط داشت ولی گیاه ذرت قابلیت جذب این ماده را از محیط رشد نداشت.

کلیدواژه ها:

پروتئین ، ذرت ، ساق ترشک ، سولفونات آنتراکینون ، کلروفیل