تأثیر پخش سیلاب و تغذیه مصنوعی بر سفره های آب زیرزمینی

در مناطق خشک و نیمه خشک جهان همچون ایران کمبود منابع آب همواره یکی از بزرگترین معضلات و محدود کنندهتوسعه اجتماعی و اقتصادی بوده است این اهمیت باعث شده از دیرباز نگاه ویژه ای به توسعه این منابع شود، هرچند اعتقادبر این است که آب و خاک جزء منابع تجدید شونده هستند، اما روند هدر روی آنها با سرعت تشکیل این منابع به هیچوجه همخوانی ندارد. جهت رفع مشکل کمبود آب، تمهیدات مختلفی صورت گرفته که از آن جمله می توان به احداثسدهای ذخیره ای و تنظیمی، ایجاد شبکه های مدرن آبیاری، ایستگاه های بزرگ پمپاژ آب و شیرین کردن آب دریا اشارهکرد توسعه منابع آبی باید با توجه حفظ تعادل هیدرولوژیکی و فعالیت های زیستی انجام گیرد. بنابراین، تلاش ها در اینزمینه باید با توجه به ظرفیت طبیعت برای بازیابی این منابع و در راستای پایداری باشد. یکی از ویژگی های مناطق خشکو نیمه خشک، علاوه بر کمبود نزولات جوی، بارش باشدت زیاد و در زمان کوتاه می باشد که منجر به وقوع سیلاب هایبزرگ می گردد. یکی از مهمترین کارها که از قدیم رواج داشته تغذیه مصنوعی آبخوان ها با توجه به رعایت تمام نکات می باشدکه راه حلیبرای جبران کمبود منابع آب است، جذب به وسیله خاک، عامل نخستین موثر بر سرعت نفوذ است. از دلایل کاهشنفوذپذیری مسدود شدن فیزیکی و زیستی و محبوس شدن هوا، انقباض و انبساط رس ها و در مورد اثر بارش، علاوهبرمسدود شدن حفرات، افزایش ذرات ریز دانه پروفیل خاک و ایجاد سله است. فرسایش و ته نشست مواد از فرآیندها یمعمول بعد از سیل هستند که به طور غیر مستقیم بر نفوذ پذیری موثر بوده و همچنین در طی سالیان متمادی،مدیریت مزرعه بوسیله تولید کنندگان را تحت شعاع خود قرار می دهند. از جمله راه های مطالعه روند تغییرات ویژگی هایخاک، شبیه سازی و پایش می باشد. پایش تعیین روند تغییرات با استفاده از تناوب اندازه گیری ویژگی های مهم موردمطالعه است. از روش های مورد استفاده در عملیات پایش نمونه برداری از محل های نشانه گذاری شده است. بدین معنی کههر ساله از محل های یکسان، نمونه برداری شود تا روند تغییرات به دست آید.