بررسی میزان کال زایی در جمعیت های یونجه ایرانی

یونجه (Medicago sativa L.) یکی از مهم ترین گیاهان علوفه ای جهان است که سهم بسیار مهمی در تأمین تغذیه دام ها دارد. با توجه به درجه بالای خودناسازگاری در یونجه و نیز اتوتتراپلوئید بودن آن، روش های رایج به نژادی تا حدودی موفق بوده است. کشت بافت گیاهی تکنولوژی به عنوان روشمکمل شرایطی را برای به نژادگران فراهم می کند. افزایش عملکرد از طریق اصلاح صفات مورفولوژی و فیزیولوژی برای مطالعه کامل مکانیسم های تحمل به تنشها لازم است مطالعه صفات فیزیولوژیک مانند مقاومت به شوری در سطح سلولی امکان پذیر است. پتانسیل کالزایی دو جمعیت یونجه ایرانی (قهاوند و ملک کندی ) مورد بررسی قرار گرفت . صفات اندازه گیری شده شام ل دو صفت درصد کالزایی و وزن مرطوب کالوس های ایجاد شده بود . تجزیه داده ها نشان داد که در هر دو صفت رابطه بین جمعیت و نوع تیمارهای هورمونی و نیز نوع ریزنمونه معن ی دار بود. تیمار هورمونی با استفاده از ریزنمونه به علت درصد بالای کالوس زایی ( 86 درصد) و نیز وزن بالای کالوس های ایجاد شده تیمار هورمونی 2، D - 4 با غلظت 1ppm و کینتین 0.2ppm با ریزنمونه لپه تیمار مناسبی برای ایجاد کالوس در جمعیت های مورد مطالعه تشخیص داده شد.

کلیدواژه ها:

کال زایی ، صفات مرفولوژی و تیمار هورمونی